Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

ΓΝΩΣΤΑ και ΑΓΝΩΣΤΑ για τα ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ στην ΑΡΓΟΛΙΔΟΚΟΡΙΝΘΙΑ(Τ.Α.Κορίνθου Λόχος Τ.Α.Ναυπλίου)

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Από το βιβλίο ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑ –ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΛΙΛΗ-1980  (Σελ. 23) διαβάζουμε:
« Κεφ. 11ο
Η πρώτη ομαδική επιχείρηση Γερμανών και ταγμάτων ασφαλείας έγινε το Γενάρη του 1944
Στις 9 του Γενάρη, τα χαράματα Γερμανοί και τσολιάδες του Ράλλη ήλθαν και μπλοκάρισαν το χωριό Μιδέα  για να συλλάβουν δήθεν αντάρτες…».
Δεν είναι ο μόνος κομμουνιστής και πρωταγωνιστής τότε Γ. Παπαλιλής που ψεύδεται όμοια με πολλούς άλλους ομοϊδεάτες του, στο όνομα της ιστορίας. Γιατί; Διότι τα Τάγματα Ασφαλείας δεν είχαν δημιουργηθεί τον Γενάρη του 1944 στην Αργολιδο-κορινθία (αλλά και σε όλη την Πελοπόννησο) Και ποιός είναι ο σκοπός του ψεύδους; Για να δικαιολογηθούν τα φοβερά εγκλήματα των κομμουνιστών, έχοντας ως άλλοθι, γι  αυτά τους Ταγματασφαλίτες  που δήθεν αυτοί άρχισαν την πρόκληση της φοβερής αιματοχυσίας! Οι Ταγματασφαλίτες δεν σεβάστηκαν και αυτοί την ιστορία, φρόντισαν να αποκρύψουν και να δικαιολογήσουν την δράση τους , μιάς και οι πλείστοι τότε πρωταγωνιστές εντάχτηκαν κατόπιν στην κρατική εξουσία  και τους ήταν εύκολο να κρύψουν, δρώμενα και ονόματα, σε σχέση με την συνεργασία τους με τους κατακτητές Γερμανούς, και τα στυγνά εγκλήματα κατά του λαού μας, στο όνομα του αντικομμουνισμού!

«Τάγματα Ασφαλείας
Εάν οι Άγγλοι δεν επροπαγάνδιζαν κρυφίως, την συγκρότησιν των Ταγμάτων Ασφαλείας, *(* σ.εμού: Θα δούμε κατωτέρω, ότι ο Ταγ/χης Εμμ. Βαζαίος δεν αναφέρει τυχαία την σχέση Άγγλων και Ταγμάτων Ασφαλείας, γνώριζε ότι ο ταγματασφαλίτης Ταγ/χης Γ. Κοντοστάνος που ανήκαν στην αρχή στην ίδια αντιστασιακή οργάνωση-ΕΒΑΜ, ήταν και πράκτορας των Άγγλων !)  είμαι βέβαιος ότι πολύ ολίγοι Έλληνες θα κατετάσσοντο εις αυτά, χωρίς με τούτο να θέλω να θίξω τον πατιωτισμόν των καταταγέντων εις αυτά, διότι οι πλείστοι εκ τούτων ήσαν ιδεολόγοι και εμίσουν τον κομμουνισμόν.
Πας υπηρετών εις τον ΕΛΑΣ κατά την εποχήν εκείνην ανεξαρτήτως ιδεολογίας, εμίσει θανασίμως τα Τάγματα Ασφαλείας, διότι επίστευεν απολύτως και εθεώρει ειλικρινείς όλας τας προκηρύξεις των Άγγλων και του Στρατηγείου Μ. Α. οι οποίοι τα απεκάλουν προδοτικά. Το μίσος επομένως, εις τον μοιραίον εμφύλιον πόλεμον όπου μας ωδήγησαν, αι μηχανοραφίαι των Άγγλων, ήτο σφοδρόν εκατέρωθεν, και δεν υπήρχεν οίκτος δια τους περισσοτέρους.» (Από Βιβλίο: “ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ”- EMM BAZAIOY-1961)
Δεν «Έδρεψαν δάφνες» οι Ταγματασφαλίτες κατά του κομμουνισμού ως ισχυρίζονται πολλοί!
 Κατωτέρω παρουσιάζονται  γνωστά και άγνωστα για τα Τάγματα Ασφαλείας στην Αργολιδο-Κορινθία (Τάγμα Κορίνθου και λόχος Ναυπλίου).


ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΑΓΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ στην ΑΡΓΟΛΙΔΟ-ΚΟΡΙΝΘΙΑ

Λίγο πρίν τις 20 Φεβρουαρίου 1944 ,στη Κόρινθο γίνεται σύσκεψη της εθνικιστικής οργάνωσης ΠΑΟΚ(Πατριωτική Απελευθερωτική Οργάνωσις Κορίνθου) και αποφασίζεται η δημιουργία Τάγματος Ασφαλείας με διοικητή τον Ταγ/χη Πεζ. Γ.  Κοντοστάνο, που κατοικούσε στη Κόρινθο.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1944 λαμβάνονται όπλα από τους Γερμανούς και στις 25 Μαρτίου 1944, λόχος του Τάγματος παρέλασε στην Κόρινθο.
Ο Ταγ/χης Γ. Κοντοστάνος από 25 Σεπτεμβρίου 1943 είχε προσχωρήσει στο αγγλικό κατασκοπευτικό δίκτυο υπό τον Άγγλο λοχαγό Γκίμπσον, και ενημέρωνε αυτούς, σχετικά με το Τάγμα.
«Την 6-4-44 κατηγορηθείς επί κατασκοπεία (πληροφορία δοθείσα υπό κομμουνιστών εις Γερμανούς και υπό του πράκτορος Γερμανών ανθυπασπιστού Πέτρουλα Σταύρου)» του αφαιρέθηκε η διοίκηση του Τάγματος και  μες το Απρίλιο αυτό διαλύθηκε , με το ήμισυ περίπου της δυνάμεώς του να μεταφερθεί στην Τρίπολη και ένας λόχος του με λοχαγό τον Βασίλειο Παπαγεωργίου να σταλεί στο Ναύπλιο , όπου εκεί ανασυγκροτήθηκε αναλαμβάνοντας την διοίκησή του ο Λοχαγός  Μουστακοπούλος Δημήτριος. Ο Ταγ/χης Γ. Κοντοστάνος μετατέθηκε στην Τρίπολη , όπου εκεί ανέλαβε την διοίκηση του Ταγ. Ασφαλείας Τριπόλεως μέχρι τέλος  Σεπτεμβρίου του 1944.
Τέλος Απριλίου στην Κόρινθο συγκροτήθηκε άλλο Τάγμα Ασφαλείας, το ΙΙΙ Τάγμα του 2ου Συντάγματος Ασφαλείας Πατρών ,με διοικητή τον αν/χη Σπανό και στο οποίο εντάχτηκε πάλι και ο Γκεσταπίτης Κορίνθου και σύνδεσμος του Τ.Α. με τους Γερμανούς, Σταύρος Πέτρουλας και οι υπόλοιποι της ομάδος του , Πέτρος Στεφανάκος, Θ. Δρακιώτης… (Οι της «ομάδας Πέτρουλα» προέρχονταν από Καλαμάτα και τέλος Οκτωβρίου 1943 είχαν μετατεθεί στη Αθήνα και από εκεί μετετέθησαν στην Κόρινθο ως “μαγιά” στο Τ.Α.)
Στις 25 Αυγούστου 1944 ανέλαβε την διοίκηση του Τάγματος ο αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Οικονόμου, ο οποίος αναδιοργάνωσε το Τάγμα και επικεντρώθηκε περισσότερο στην οργάνωση της άμυνας της Κορίνθου σε συνεργασία με τους 150 χωροφύλακες της πόλης.
3 Οκτωβρίου 1944 αποχωρούντων των Γερμανών από την Κόρινθο, το Τάγμα Ασφαλείας  αυτοανακηρύσσεται σε ένοπλο τμήμα του ΕΔΕΣ.
Την 6 Οκτωβρίου 1644 ( Προτού προτού  εισέλθει ο ΕΛΑΣ στην Κόρινθο-8 Οκτωβρίου1944) το τάγμα αφοπλίστηκε παραδίδοντας τα όπλα του, στους Άγγλους και οι άνδρες του τις επόμενες ημέρες μεταφέρθηκαν συνοδευόμενοι από Άγγλους και ελασίτες με πλοιάρια στις Σπέτσες (εκεί είχαν μεταφερθεί αφοπλισμένοι ταγματασφαλίτες και από άλλες πόλεις, π.χ. Τρίπολη) όπου παρέμειναν φρουρούμενοι από Άγγλους και ελασίτες ως τις 30 Οκτωβρίου.Τότε με διαταγή της κυβέρνηση εθνικής ενότητας μεταφέρθηκαν στον Πειραιά και από εκεί στους στρατώνες στο Γουδί. Συμμετείχαν στα Δεκεμβριανά είτε ενισχύοντας την Ταξιαρχία του Ρίμινι, στη σύγκρουση στο Γουδί, είτε εντασσόμενοι στην νεοσύστατη εθνοφυλακή.
Ο λόχος των Τ.Α. με έδρα το Ναύπλιο και διοικητή τον λοχαγό Δημ. Μουστακόπουλο, μετά την αποχώρηση των Γερμανών από το Ναύπλιο και Άργος την 15 Σεπτεμβρίου 1944 και μετά από διαπραγματεύσεις μερικών ημερών με τους EAM/ΕΛΑΣίτες και τοπικών αρχόντων, παραδίδει   τα όπλα στους Άγγλους και οι άντρες του μεταφέρονται και αυτοί στις Σπέτσες και κατόπιν στην Αθήνα.!

ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΠΕΡΙ Τ.Α. και ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΓΟΛΙΔΟΚΟΡΙΝΘΙΑ

Ο Ταγματάρχης Γ. Κοντοστάνος του Νικ. καταγόμενος από την Κέρκυρα και κατοικούντος τότε στην Κορίνθου ,αναφέρθηκε για τα Τ. Α. Κορίνθου σε δύο έγραφα  που υπάρχουν στην ΥΣΑ( Υπηρεσία Στρατιωτικών Αρχείων), μία αναφορά την 25/01/1945 και μία έκθεση πεπραγμένων μετά ένα χρόνο περίπου την 10/12/1945, κατωτέρω αποσπάσματα:

ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΤΑΓ/ΡΧΗ  Γ. ΚΟΝΤΟΣΤΑΝΟΥ-ΚΑΒΑΛΑ 25 Ιανουαρίου 1945

    «Απεφάσισα να οργανώσω Τάγμα Ασφαλείας Χωροφυλακής Κορίνθου, όπερ θα υπάγετο υπό τας διαταγάς του αρχηγού Πελοποννήσου συνταγματάρχου Παπαδόγκωνα Δ., υπέγραψα δε συμφωνητικόν μετά των Γερμανών ως και οι αξιωματικοί και οπλίται, έλαβον δε 180 τυφέκια, εκάλεσα δε να καταταγούν εις το τάγμα οι εναπομείναντες μόνιμοι αξιωματικοί και υπαξιωματκοί,*(*σ.εμού: Εκαλέσθησαν για κατάταξη και απλοί πολίτες, με ατομικές προσκλήσεις, ως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Κορίνθιος Λευτέρης Μπατσιαλιάς σε βιβλίο του: «…αναγκαστική επιστράτευση με ατομικές προσκλήσεις σε κορίνθιους νέους ηλικίας 20-30 ετών…..Μετά από λίγες ημέρες 500 κορίνθιοι νέοι πήραν πρόσκληση να καταταγούν. Από αυτούς οι 300 περίπου είχαν φύγει από την πόλη και είχαν πάει στον ΕΛΑΣ. Πήραμε και εμείς τέτοιες προσκλήσεις… Περίπου 180-200 νέοι κατατάχθηκαν στα τάγματα. Από αυτούς οι 10-12 ήσαν μέλη του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ και κατατάχθηκαν με άδεια του ΕΑΜ και με σκοπό να δίνουν πληροφορίες στην οργάνωση.)  καθ΄όσον οι πλείστοι κατέφυγον εις Αθήνας δι΄ ασφάλειαν μετά την απόπειράν μου. Η δύναμις του τάγματος ανήλθεν εις 250 μετά των αξιωματικών, ήτο δε σύνδεσμος τάγματος και Γερμανικών αρχών ο μόνιμος ανθυπασπιστής Πέτρουλας Σταύρος, όστις προ πολλού υπηρέτει εις την Γερμανικήν κατασκοπείαν. Το τάγμα εξεπαιδεύετο τας ασκήσεις, όταν την 6ην Απριλίου 1944 εισήχθην εις δίκην απροόπτως μετά του δημάρχου Κορίνθου και του φαρμακοποιού Πανούση Β. με την κατηγορίαν ότι ενήργησα βιαίαν επιστράτευσιν και ότι εζήτησα να εισπράξω ποσότητα φασολιών διά τας ανάγκας του τάγματος άνευ εγκρίσεως του στρατηγού διοικητού, με αφώπλισαν και μοι αφήρεσαν την διοίησιν του τάγματος, τεθείς υπό περιορισμόν. Την διοίκησιν δε του τάγματος ανέλαβε κατόπιν διαταγής των Γερμανικών αρχών ο ανθυπασπιστής Πέτρουλας Σταύρος, παρά τας συστάσεις μου όπως υποδείξη ως διοικητήν τον λοχαγόν Μπαμπασάκην Γεώγιον.»[ΠΗΓΗ-Βιβλίο: Εθνικιστική «αντίδραση» και Τάγματα Ασφαλείας-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ-2018]

ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΠΕΖΙΚΟΥ ΚΟΝΤΟΣΤΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
“ΕΚΘΕΣΗ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗΝ ΜΕΧΡΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΣ”
10 Δεκεμβρίου 1945

«........Η ΕΑΜ καταστάσα πλέον ισχυρά και άνευ αντιδράσεως καθ΄όλην την Πελοπόννησον ήρξατο τας αντεκδικήσεις εναντίον παντός εθνικιστού. Ούτο δε πλείστοι αξιωματικοί και οπλίται κατέφυγον εις Αθήνας χάριν ασφαλείας αρξαμένης και της κινήσεως της ιδρύσεως των ταγμάτων ασφαλείας.
Ούτως είχεν η κατάστασις ότε την 25ην-9-43 εισήλθον εις την Αγγλικήν κατασκοπείαν. Μεταβάς δε εις χωρίον Πουλίτσα συνηντήθην με τον Άγγλον λοχαγό, Γκίμπσον (σ.εμού: Ο ρόλος του Βρετανού Γκίμπσον στην Πελοπόννησο αποτυπώνεται στη φωτογραφία: 
Καλαμάτα, 1944: αναμνηστική φωτογραφία έξω από το θέατρο "Ρεξ". Από αριστερά: ο βρεττανός ταγματάρχης Λάυλ Ουίλκις, ο διαβόητος ελληνοπολιτειακός λοχαγός Τζον Φατσέας, ο Άρης Βελουχιώτης, ο βρεττανός λογαχός Ντόναλντ "Καμπούρης" Γκίμπσον και ο καπετάνιος τους ΕΛΑΣ Γιάννης "Ωρίων" Μιχαλόπουλος.)

και τον έλληνα ανθυπολοχαγόν Ορέστην Φελουτζάκην ορισθείς δια τον τομέα Κορίνθου και Ισθμού, οι δε ανθυπολοχαγοί Ιωαν. Χριστοδούλου εκ Ζευγολατιού Κορινθίας και ανθυπολοχαγός Ευσταθίου Γ. εκ Πουλίτσης (σ.εμού: Ο ανθ/γός μηχ. Γ. Ευσταθίου γεν. 1909 στην Πουλίτσα Κορινθίας) ωρίσθησαν δια το τομέα Βόχας.
Δελτίον πληροφοριών απέστελον καθ΄ εβδομάδα δια συνδέσμου και εις θέσιν οριζομένην υπό του Άγγλου λοχαγού. Επίσης απέστελον δελτίον ως και σχεδιαγράμματα και εις το συνταγματάρχη Πατρών μέσω ανθυπολοχαγού εφέδρου Καμπάκη Εμμανουήλ, ασυρματιστού συμμαχικής στρατιωτικής αποστολής. Η εργασία μου μετά του λοχαγού διήρκησε επί τετράμηνον , ήτοι με τέλος Μαρτίου, οπόταν μοι απεστάλη σύνδεσμος εκ μέρους του Άγγλου λοχαγού Γκίμπσον πληροφορήσας με να σταματήσω μέχρι νεωτέρας ειδοποιήσεως.
Την 4ην Ιανουαρίου 1944 απάγεται υπό κομμουνιστών εκ της οικίας Σταύρου Λέκκα γαμβρού του ασυρματιστού των Άγγλων Εμμανουήλ Καμπάκη, (σ.εμού: Για τον Εμμ. Καμπάκη ο Εμμ. Βαζαίος γράφει στο βιβλίο του ότι αυτός ήταν εφ. υπολοχαγός ασυρματιστής της ομάδος των Άγγλων που ήταν κοντά στο 6ο Σ.Π. του ΕΛΑΣ, στην πραγματικότητα όμως ήταν εντεταλμένος από τους Άγγλους και για άλλες ενέργειες, όπως για σαμποτάζ και…! ).  ο σύνδεσμος Πατρών –Κορίνθου Βασίλ. Σακελαρίου και σφάζεται εις το στρατόπεδον Γκούρας με την κατηγορίαν ότι ώφειλε να γνωρίζει το αρχηγείον του ΕΑΜ την συνεργασίαν ταύτην μετά των Άγγλων.
Την 9ην Ιανουαρίου 1944 απόπειρα απαγωγής μου και δολοφονίας υπό κομμουνιστών αποτυγχάνει τραυματισθείς μόνον ελαφρώς και διασωθείς χάρις εις μίαν χειροβομβίδα ήτις και διέλυσε την ομάδα. Τούτο ανεφέρθη εις λοχαγόν Γκίμπσον, όστις ετηλεγράφησεν εις στρατηγείον Μέσης Ανατολής.
Την 20ην Φεβρουαρίου 1944 απέστειλα έκθεσιν λεπτομερή εις Άγγλον λοχαγόν περί του σκοπού της ιδρύσεως των ταγμάτων ασφαλείας.
Τοιαύτην έκθεσιν απέστειλα περί τα τέλη Μαρτίου 1944 κατόπιν ειδοποιήσεως μέσω Σταύρου Λέκκα και εις το συνταγματάρχη Άγγλον Πατρών. Επίσης απέστειλα και αριθμητικήν κατάστασιν κατά χωρίον της περιοχής Κορινθίας των υπαρχόντων κομμουνιστών, ΕΑΜ και εθνικιστών κατοίκων. ,*(*σ.εμού: Από την αναφορά αυτή απορρέει ότι «όλα και όλοι», γνωστοποιούνταν στους Γερμανούς και Άγγλους). Αι  απαγωγαί, διώξεις, δολοφονίαι και εκτελέσεις κατά παντός εθνικιστικού στοιχείου υπό κομμουνιστών εις Κορινθίαν ηύξανον καθ΄ εκάστην, των κατοίκων μη δυναμένων να καλλιεργήσουν και αυτά τα κτηματά των.
Λόγω της καταστάσεως ταύτης , και κατόπιν συσκέψεως της εθνικιστικής οργανώσεως Π.Ο.Κ.*[* Σημείωση Συγγραφέως βιβλίου: Ο Ηλίας Παπαστεριόπουλος (Βιβλίο: «Ο Μωρηάς στα όπλα» σελ. 266 ) Την αναφέρει ως Π.Α.Ο.Κ. Επίσης αναφέρει ότι στην Κορινθία είχε ενεργοποιηθεί και το Β.Α.Μ. (Βασιλικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) με τους Πανούση, Κοντοστάνο κλπ. πράγμα βέβαια που δεν αναφέρει καθόλου ο Κοντοστάνος στην δεκαεξασέλιδη έκθεση πεπραγμένων του «κατά την περίοδο της κατοχής»] απεφασίσθη η δημιουργία τάγματος ασφαλείας ανατεθείσης της διοικήσεως εις εμέ. Την 23-2-44  έλαβον όπλα εκ Γερμανών. Την δε 23-3-44 παρετάχθη τμήμα λόχου εθελοντών και παρήλασε με την Ελληνικήν σημαίαν.
Η τάξις εν τη πόλει απεκατεστάθη πλήρως δια της διώξεως του κομμουνισμού.Την 6-4-44 κατηγορηθείς επί κατασκοπεία(πληροφορία δοθείσα υπό κομμουνιστών εις Γερμανούς και υπό του πράκτορος Γερμανών ανθυπασπιστού Πέτρουλα Σταύρου ως και του προέδρου Λεχαίου Βλ. Θεοδωροπούλου) παρεπέφθην εις Γερμανικόν δικαστήριον αφαιρεθείσης της διοικήσεως και δοθείσης προσωρινώς εις τον ανθυπασπιστήν κατόπιν διαταγής του Γερμανού στρατηγού Fom Ge Suire.
Διά διαταγής εμπιστευτικής προς το Β΄ Αρχηγείον Πελοποννήσου μοι απαγορεύθη η παραμονή μου εις Κόρινθον και εν Πελοποννήσω, είτα όμως το αρχηγείον κατόρθωσε και μετετέθην εις Τρίπολιν ένθα παρέμεινα επί ένα μήνα άνευ υπηρεσίας. Την 20-5-44 δε παρέλαβον την διοίκησιν του τάγματος ασφαλείας Τριπόλεως μέχρι της 30-9-44 οπόταν παρεδόσαμεν τα όπλα εις τους Άγγλους και εις τον αντιπρόσωπον της κυβερνήσεως Παναγιώτη Κανελλόπουλον.
Εις την παράδοσιν των όπλων παρίστατο ο λοχαγός Γκίμπσον αρχηγός κατασκοπείας, όστις και συνόδευσε το τάγμα μέχρι παραλίας Μύλον. Εκεί δε , κατόπιν συνεννοήσεως , μοι υπεσχέθη ότι θα με ελευθερώσει εκ Σπετσών και θα με αποστείλη εις Ιταλίαν ή Αίγυπτον, πλήν όμως ανεχώρησε δι΄ υπηρεσίαν εις Λονδίνον- Αίγυπτον, και μέχρι σήμερον δεν επανήλθεν.
Εις Τρίπολην ευρισκόμενος και κατόπιν προσυνεννοήσεως είχον διαρκώς σύνδεσμον με Εμμανουήλ Καμπάκη έφεδρο ανθυπολοχαγόν (Αγγλικής αποστολής Πατρών) μέσω γαμβρού του Σταύρου Λέκκα διαμένοντος εν Αθήναις ως διωκόμενος υπό κομμουνιστών και Γερμανών από 15 Απριλίου 1944.
Ούτος με ειδοποίησε και την 4-9-44 όπως ετοιμασθώ δια να κτυπήσω τα Γερμανικά τμήματα υποχωρούντα ενούμενος με Αγγλικό τμήμα. Τούτο όμως δεν εγένετο κατόπιν ρητής διαταγής ότι πρέπει τα τάγματα ασφαλείας να παραδώσουν τα όπλα……………………………
Η εργασία μου μετά των Άγγλων ανεγνωρίσθη ως υπηρερία μετώπου επί 9 μήνας και αναμένω την διαταγήν του αρμοδείου γραφείου δια την τακτοποίησίν μου μέσω του Γ.Ε.Σ. εις απεστάλει έγγραφον ……» (ΠΗΓΗ βιβλίο: ΜΟΝΙΜΟΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΟΝ ΕΛΑΣ -ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ Ή ΕΞ ΑΝΑΓΚΗΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ)

----------------------------------
          Για τον  αναφερόμενο ανωτέρω  γκεσταμπίτη- ταγματασφαλίτη Σταύρο Πέτρουλα και των της ομάδα του, Θ. Δρακιώτη, Πέτρο Στεφανάκο κ.α. μαθαίνουμε περί του βίου των και της πλήρους τους,  «ηθικής και εθνικής καταπτώσεως» από το βιβλίο: Εθνικιστική «αντίδραση» και Τάγματα Ασφαλείας-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ-2018:
     [[-Ανθυπασπιστής πεζ. Πέτρουλας Σταύρος(«εκ του Στρατεύματος»)Καταγόταν από το χωριό Μικρομάνη της Μεσσηνίας. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1943 (συνθηκολόγηση Ιταλίας) διέμενε στην Καλαμάτα, συνεργαζόμενος φανερά με τους Ιταλούς κατακτητές, με συνεργάτες τους ομοιόβαθμούς του (μόνιμους επιλοχίες μέχρι τότε) Θ. Δρακιώτη, Πέτρο Σταφανάκο κ.α. Στη συνέχεια διέφυγε στην Αθήνα και κατόπιν έγινε «αρχηγός ομάδος πρακτόρων της Γκεστάπο εν Κορίνθω». Όταν περί το τέλος Φεβρουαρίου 1944 δημιουργήθηκε το Τάγμα Ασφαλείας Κορίνθου, ο Πέτρουλας διετέλεσε «σύνδεσμος τάγματος και Γερμανικών αρχών» με την διοίκηση του εν λόγω τάγματος μέχρι την διαλυσή του (τέλος Απριλίου) *(*σ.σ.εμού: Δεν ήταν απλώς σύνδεσμος, ανήκε στο Τ.Α., αφού υπογράφει το “συμφωνητικό” ιδρύσεως του τάγματος-βλ. κατωτέρω)  όπως  κατόπιν εντάχθηκε στο ΙΙΙ Τάγμα του 2ου Συντάγματος Ασφαλείας Πατρών (με έδρα την Κόρινθο). Μετά την απελευθέρωση Δικαστήριο Δωσιλόγων τον κατεδίκασε ερήμην «διά την όλην προδοτικήν δράσιν του». Εκτελέστηκε το Ιούνιο του 1946 στην Παλιοχώρα Μεσσηνίας από «ομάδα εθνικιστών υπό τον Ι. Γερακάρη».]]

   [[Στην Καλαμάτα υπήρχε ολόκληρη ομάδα μονίμων υπαξιωματικών και ανθυπασπιστών, η «ομάδα Πέτρουλα» η οποία παρακολουθούσε Έλληνες αξιωματικούς που διέμεναν στην πόλη. *{*σ.σ.βιβλίου: Πόρισμα ΕΔΕ (Καλαμάτα 9 Μαρτίου και 24 Ιουνίου 1946) οι οποίες διενεργήθηκαν προς διαπίστωση της αντεθνικής δράσης κατά την Κατοχή του ανθυπασπιστή Πέτρου Στεφανάκου, αλλά και άλλων συναδέρφων του της «ομάδας Πέτρουλα» (ΥΣΑ) } Όλοι δε όσοι ανήκαν στην εν λόγω ομάδα «ήσαν κατά την Ιταλικήν Κατοχήν πράκτορες του Ιταλού υπολοχαγού Μπέλλα και διέπραξαν πολλά εις βάρος των συμπατριωτών των». *(*σ.σ.βιβλίου: Έγγραφο «Φρουραρχείου Καλαμών» προς το «Β΄ ειδ. Στρ, Συμβούλιον», υπογραφή «Δουράτσος Γ., Αντισυνταγματάρχης Πεζικού», Καλαμάτα 5 Ιανουαρίου 1946, ΥΣΑ, ατ. Έγγ. Π. Στεφανάκου. Με την υπόδειξη μάλιστα των μελών αυτής της «αντεθνικής ομάδος» προς την τοπική ιταλικά διοίκηση, στις αρχές Ιουλίου 1942 συνελήφθησαν στην Καλαμάτα ο συνταγματάρχης Βενετσάνος Κετσέας και ο λοχαγός Σταύρος Δρακουλαράκος (πόρισμα ένορκης προανάκρισης, 24 Ιουνίου 1946, ΥΣΑ, ατ, εγγ. Π. Στεφανάκου), με στόχο την τρομοκράτηση του σώματος των αξιωματικών (και όχι μόνο) στο πλαίσιο του γενικότερου συστήματος ομηρίας που ήδη τότε είχαν αρχίσει να εφαρμόζουν οι Ιταλοί κατακτητές.)        
Μέλη της «ομάδας Πέτρουλα» βασικώς ήταν οι μόνιμοι υπαξιωματικοί (ανθυπασπιστές από το τέλος του 1943 κι έπειτα) Σταύρος Πέτρουλας (εκ Μικρομάνης Μεσσηνίας), Πέτρος Στεφανάκος (γενν. 1908 στη στη Μίνα Οιτύλου Λακωνίας) , Θ. Δρακιώτης και Ηλίας Καραχάλιος, οι οποίοι μέχρι τις αρχές του 1943 περίπου υπηρετούσαν, κατόπιν διαταγής του υπουργείου Εθνικής Αμύνης, στη Διοίκηση Χωροφυλακής Καλαμάτας, στο πλαίσιο της γενικότερης τοποθέτησης μονίμων υπαξιωματικών προς εκτέλεση υπηρεσίας στο εν λόγω σώμα (ΥΣΑ) ]]

[[Ο διατελέσας διοικητής *(*σ.εμού: Για ένα μικρό χρονικό διάστημα) του ΙΙΙ Τάγματος ταγματάρχης πεζικού Χαράλαμπος Μπρουμίδης κατέθεσε: «Εν Κορίνθω ευρισκόμενος, επληροφορήθην και διαπίστωσα και ο ίδιος ότι ο ανθυπασπιστής Πέτρουλας και ο ανθυπασπιστής Δρακιώτης, αναφανδόν συνεργαζόμενοι μετά των Γερμανών, προέβαινον εις συλλήψεις Ελλήνων πατριωτών με αποκλειστικόν σκοπόν τον πλουτισμόν, εις καταδόσεις και εκτελέσεις τοιούτων, ελθόντες προς τούτο εκ Καλαμών, όπου εσημείωσαν ανάλογον δράσιν»]]
--------------------------------
Από το βιβλίο ο «Ο ΜΩΡΙΑΣ ΣΤΑ ΟΠΛΑ» του Ηλία Παπαστεργιόπουλου είναι το παρατιθέμενο κατωτέρω, απόσπασμα του υπογραφθέντος ….,του ως ανωτέρω αναφερομένου, στην αναφορά του, ο Γ. Κοντοστάνος  ως  «..υπέγραψα δε συμφωνητικόν μετά των Γερμανών..» :
«Ο αρχηγός του Ελληνικού Σώματος Εθελοντών ΙΥ Κορίνθου υποτάσσει τον εαυτόν του, τους αξιωματικούς υπ/κους και οπλιτάς τους οποίους έχει στρατολογήσει εις τον Γερμανικόν Στρατόν.  Το Ελληνικό Σώμα Εθελοντών ΙΥ δρα αποκλειστικώς προς καταπολέμησιν του κομμουνισμού και των εν Ελλάδι αναφυεισών οργανώσεων ΕΑΜ – ΕΛΑΣ κ.ά.
Οι υπαγόμενοι εις το Ελληνικόν Εθελοντικόν Σώμα ΙΥ υποχρεούνται με απόλυτον υπακοήν εις τους ανωτέρους των, οίτινες από ελευθέραν την θέλησιν υποχρεώθησαν να υπακούουν εις τας οδηγίας του Γερμανικού Στρατού.  Υπόκεινται όσον αφορά τας σχέσεις υπακοής με τας διατάξεις αι οποίαι ισχύουν δια τον Γερμανικόν Στρατόν (...) ο Γερμανικός Στρατός υπερασπίζεται την ζωήν και την περιουσίαν των μελών του Ελληνικού Εθελοντικού Σώματος ΙΥ από αποπείρας και επιβάλλει εκάστοτε παρά του ανωτάτου αρχηγού των ενόπλων Γερμανικών δυνάμεων διατάξεις περί αντιποίνων.»
Το υπογράφουν ο ταγματάρχης Κοντοστάνος Γεώργιος, ο λοχαγός Τρίκας Γεώργιος,  *{*σ.εμού:«Στην "παγαγιά" των Γερμανοτσολιάδων την 25-05-1944 ένα οπλισμένο τμήμα των, με αρχηγό τον  μον. Λοχαγό Γεωρ. Τρίκκα από το Μπερμπάτι(Πρόσυμνα) εισήλθε μέσα στο χωριό Στεφάνι, συγκεντρώνει τους κατοίκους στην εκκλησία και συλλαμβάνουν βάση κατάστασης που είχαν και στήνουν στο τοίχο για εκτέλεση τους: Παν. Κων. Πάστρα(ή Παγάνα), τον Κωστ. Ζούζα(ή Ξενή), τον Βασ. Μπαλάφα(ή Λέγκα),τον Γεωργ. Γκρούτση(ή Πλάκα), τον Σταύρο Αν. Μαντζαγρή τον Βασ. Σελιώτη(ή Κουτσουκέλα) και άλλους …! (Ο «Παγάνας» ήταν στέλεχος στο ΕΑΜ , στο σπίτι του είχε ό, τι όπλα είχε η οργάνωση, ήταν «Εθνικόφρων», όπως και οι υπόλοιποι συλληφθέντες).Την τελευταία στιγμή τρέχει η γιαγιά μου Σοφία Γεωρ. Καραντούνια(ή Μπέλμπω) και βρίσκει τον ταγματασφαλίτη Λοχαγό Γεωρ. Τρίκκα, με τον οποίον ήσαν από το ίδιο χωριό και γνωρίζονταν, ίσως είχαν και κάποια συγγενική σχέση, συζητούν ιδιαιτέρως και η εκτέλεση ματαιώνεται.» (βλ. ανάρτηση 076)} οι ανθυπολοχαγοί Καραχάλιος Αθανάσιος, Τσιπάς Αριστείδης, Χριστοδούλου Ιωάννης, *(*σ.εμού: Φονεύθηκε στη μάχη της Στυμφαλίας) Τσαντίλας Παναγιώτης, Πέτρουλας Σταμάτιος, Δρακιώτης Αναστάσιος, οι έφεδροι ανθυπολοχαγοί Μαυρίδης Δημήτριος,*[[*σ.εμού:  Ο Μαυρίδης Δ. ήταν στην αρχή στην “ομάδα Βαζαίου” και μετά στον ΕΛΑΣ προτού καταταχθεί στο Τ.Α. Σχετικά, στο βιβλίο: “ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ”- EMM BAZAIOY αναφέρονται: «Παρέμειναν μετ΄εμού…οι εξής: ανθυπολοχαγοί Στεργιόπουλος Μιλτ.. Στεργιόπουλος Κ., Μαυραγάνης Δ., Ηλιόπουλος Στ., Τζαβέλας Νικ. Υποσμηναγός Γκέρκης Παν.. και ενωματάρχης Τριανταφύλλου Ι. και 26 άνδρες»(σελ.19). Και στην σελ. 80 «κατά την απουσίαν μου εκ της έδρας του Αργηγείου του Συν/τος, ο εφ. Ανθ/γός Μαυρίδης Δ, ελιποτάκτησε και κατέφυγεν εις Κόρινθον, διότι δεν ήθελεν να λάβη  μέρος με την ομάδα του εις επιχείρησιν εναντίον της εθνικιστικής ομάδος Βρετάκου. Ο Βρετάκος ήτο εκ των Αξ/κών της ομάδος Ε.Σ. του Συν/χου Γιαννακοπούλου Αθ..Επιστρέψας εις το Αρχηγείον μετά την φυγήν του Μαυρίδη, εύρον κατάστασιν ουχί ευχάριστον, διότι το γεγονός τούτο οι φανατικοί κομμουνισταί των τε πολιτικών οργανώσεων και του Συν/τος, το εσχολίαζον λίαν δυσμενώς, εις βάρος ημών των Αξ/κών, ως ήτο επόμενον.]]  Μαγουλόπουλος Σπυρίδων. Κι ακολουθούν άλλες 214 υπογραφές αξιωματικών και οπλιτών.»


Κατωτέρω η  «Έκθεσις δράσεως του ΙΙΙ Τάγματος Ασφαλείας Κορίνθου» του Διοικητή του τάγματος από 25/8/1944, Γεωργίου Οικονόμου,-ΓΕΣ/ΔΙΣ,ΑΕΑ, τομ.8.

Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
Δράσεως του ΙΙΙ Τάγματος Ασφαλείας Κορίνθου

Συγκρότησις. Κατά μήνα Απρίλιον 1944 ήδρευεν εν Κορίνθω τω ΙΥ Τάγμα Ασφαλείας υπό την Διοίκησιν του Τχου Πεζικού Κοντοστάνου Γεωργίου, τούτο διελύθη και ανασυνεκροτήθη εις την Τρίπολιν.
Κατά το γ΄10ημερο Απριλίου συνεκροτήθη εν Κορίνθω το ΙΙΙ Τάγμα Ασφαλείας 2ου Συντάγματος, είς λόχος τούτου 10ος συνεκροτήθη εις Ναύπλιον υπό την Διοίκησιν του Λοχαγού Μουστακοπούλου Δημ.

Δράσις.

Το Τάγμα επεχείρησεν επιδρομήν προς Επίδαυρον και εις συμπλοκήν μεθ’ ομάδος ανταρτών την 24-6-44 εις θέσιν Αγνάντα έσχε ένα εύζωνα νεκρό ΙΙ ου λόχου Κωτσάκον Κων/νον του Χρίστου κλασ.1935 εκ Διμαίνης Ναυπλίας.
Επίσης έτερον εύζωνα του ιδίου λόχου Αναστασόπουλον Κων/νο του Αλεξάνδρου κλ.1944 εκ Διμαίνης Ναυπλίας, εις περιφέρειαν Αγγελοκάστρου την 25-6-44 εις συμπλοκήν μεθ’ ομάδος ανταρτών, τραυματισθείς περιέπεσεν εις χείρας των ανταρτών και κατακρεουργήθη.
Ομοίως κατά τας Επιχειρήσεις του Α΄ 10ημέρου Ιουλίου εις την περιφέρειαν Νεμέας – Ψάρι – Κάλιανι – Στυμφαλίας εφονεύθησαν οι κάτωθι εύζωνοι ΙΙου λόχου.
1) Πίσσας Ιωάννης του Νικολάου κλ.1945 εκ Κορίνθου
2) Κλουτσινιώτης Γεώργιος του Φάνη κλ.1947 εκ Ξυλοκάστρου
3) Γούρμος Κων/νος του Γεωρ. κλ.1947 εκ Πουλίτσης Κορινθίας
4) Δελής Αναστάσιος του Κων/νου κλ.1945
5) Διαμαντής Γεώρ.του Ανδρ.κλ.1941 εκ Ναυπλίου
6) Ζαχαρόπουλος Μιχαήλ του Θεοδ.κλ…εκ Ναυπλίου φονευθείς
7) Καλαμποκίδης Βασ.του Κων. κλ.1947 εκ Ναυπλίου φονευθείς
8) Καλυβίτης Νικ.του Αριστ.κλ.1940 εκ Κορίνθου εξαφανίσθη *
*[[ σ.εμού: Ο Βαζαίος Εμμ. αναφέρει για του νεκρούς ταγμασφαλίτες στη «Μάχη της Στυμφαλίας» 1-3/7/1944 : «Νεκροί στρατιώται του Τάγματος Ασφαλείας Κορίνθου: 15 εν οίς και ο μόνιμος Ανθ/γός Χριστοδούλου Ι. Τραυματίαι 5, αιχμάλωτοι 5»
Ομοίως κατά τας επιχειρήσεις του Τάγματος την 2-8-44 εις περιφέρειαν Επιδαύρου, εφονεύθησαν οι κάτωθι εύζωνοι ΙΙ λόχου.
1) Βαρούχας Ευάγ.του Σταύρου κλ.1938 εκ Σύρου
2) Μανεσιώτης Ευάγ.του Ιωαν.1945 εκ Μυκηνών
12 Λόχου
Εξαφανισθέντες
1) Καλκάνος Λάμπρος του Αρ. κλ. 1945 Πυργιώτικα Ναυπλίου
2) Παναγιωτόπουλος Παν. Γεωργ. κλ. 1937 Ναύπλιον
3) Ματώλαρος Παν. Γεωρ. κλ. 1936 Άργος 9ου Λόχου
1) Λημναίος Ιωαν.του Χρυσ. κλ. 1938 Ναύπλιον φονευθείς
2) Παρασκευάς Νικ.του Πολυδ. κλ. 1924 Μυτιλήνη εξαφανισθείς 10ου Λόχου Ναυπλίου
1) Λοχίαν Αρμαίου Γεωρ.του Δημ.κλ.1930 φονευθείς
2) οπλίτης Μιχελιδάκης Μιχ.του Νικ.κλ.1938
3) Δαρδαγάνης Κων.του Σπυρ.κλ.1947 εξαφανισθείς
4) Μαλάνος Αριστ.του Αρ.κλ.1946
5) Παπακυριακού Πολ.Μιχαήλ 1938
6) Ροδίτης Γωρ.του Βασ.κλ.1947
7) Τσικόπουλος Πέτρος του Σωκρ.κλ.1943
8) Κωλιάνος Χρ.του Πέτρου κλ.1944

Την 25ην Αυγούστου 1944 ανέλαβον την Διοίκησιν του ΙΙΙ Τάγματος Κορίνθου, από τον έφ. εκ μονίμων Ανχη Σπανόν Εμμ. κατόπιν της υπ’ αριθ…..Δγής Υπ.Στρατιωτικών, μετατεθείς εκ του 2ου Συντάγματος Πατρών.
Άμα τη αναλήψει της Διοικήσεως, προέβην εις την αναδιοργάνωσιν του Τάγματος, εκ των υπηρετούντων ευζώνων απελύθησαν οι ακατάλληλοι τοιούτοι μη διακριθέντες κατά τας επιχειρήσεις.
Το τάγμα είχε πληθώρα ανωτέρων αξκών εις ους εχορηγήθησαν Φύλλα Πορείας, πριν της αφίξεώς μου, τη μερίμνη μου κατετάγησαν περί τους 250 οπλίτες εκ της περιφερείας Κορίνθου ιδία Βόχας υπό τον Πρόεδρον του Βέλου Κόλιαν Γεώργιον  μετά πλείστων άλλων ευηπολίπτων πολιτών. Οίτινες μη δυνάμενοι να υποφέρουσι τους αυτοαποκαλουμένους Ελευθερωτάς, εγκατέλειψαν περιουσίας και πάντα τα αγαθά των και κατετάγησαν εις το τάγμα, πλείστων τούτων εγκατέστησαν τας οικογενείας των εντός των Στρατώνων.

Διοικητική Οργάνωσις.

Διοικητής Ανχης Οικονόμου Γεωρ.
Υδκτής Τχης έφ.εκ μονίμων Καφεζάνης Νικ.
, Δρισίτης Σταύρος
Λοιποί αξκοί ιδία έφεδροι και ανθσταί (Λοχίαι μον.προαχθέντες εις ανθστάς) περί τους 30
Οπλισμός
Ατομικός οπλισμός Αραβίδες Ιταλικές
Βαρέα πολ/λα Φίατ 10
Οπλοπολ/λα Μπρέντα 7
Ατομικοί Ιταλ.ολμίσκοι 3
Όλμος των 81 χιλ. 1
Οι Γερμανοί μοι εχορηγούσαν 4 πυρ/λα τοποθετημένα επί εκ μπετόν, εις την περιφέρειαν του Ισθμού, βάσεων, ελλείψει μεταφορικών μέσων και εγκαταστάσεων δεν απεδέχθην ταύτα.

Αμυντική Οργάνωσις

Το Τάγμα διά την αντιμετώπησιν εχθρικής ενεργείας είχεν οργανώσει δυο σημεία στηρίγματος, το Αριστερόν (Ανατολικόν) κατείχε την Νοτ. παρυφήν των Στρατώνων (κυκλοτερώς). (σ.εμού: Το τάγμα είχε εγκατασταθεί στο Δικαστικό μέγαρο Κορίνθου) Το δεξιόν (Δυτικόν) κατείχε το ύψωμα Τσάκωνα και το Νεκροταφείον της πόλεως ως συνδετικόν τμήμα των δυο στηριγμάτων, μετά συρματοπλέγματος.
Τον αγώνα εντός της πόλεως είχε αναλάβει η χωροφυλακή απαριθμούσα περί τους 150 οπλίτες υπό την Διοίκησιν, του Τχου Χωρ/κής Ράπτη Ηρακλή, *[[*σ. εμού: «Ο Ηρακλής Ράπτης του Νικ. Καταγόταν από την παραλιακή Ακράτα Αχαϊας. Πληροφορίες προερχόμενες από συγγενικά του πρόσωπα τον αναφέρουν ως ικανό αξιωματικό, αλλ΄άκρως αυταρχικό και συνάμα σφοδρό αντικομμουνιστή. Εν τω μεταξύ στην πατρική οικογένεια υπήρχαν άλλα τέσσερα αγόρια. Τα δύο από αυτά, ο Πάνος (δάσκαλος) και ο Κώστας (γεωπόνος) βρίσκονταν ιδεολογικά στην ακριβώς απέναντι όχθη από εκείνη του Ηρακλή. Έτσι η οικογένεια τους αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα των οικογενειών εκείνων που έζησαν μέσα στο ίδιο τους το σπίτι το δράμα του εμφυλίου, τόσο του κατοχικού όσο και του μετέπειτα. Παρεμπιπτόντως να αναφέρουμε ότι ο αδερφός του Ηρακλή Κώστας, ανώτατο στέλεχος στην Κατοχή της Πανηπειρωτικής Επιτροπής του ΕΑΜ και καθοδηγητής της κομματικής Οργάνωσης Ιωαννίνων και Ηπείρου μαζί με την Ευτυχία Πρίντζου την περίοδο 1947-1948, συνελήφθη περί τα μέσα της άνοιξης του 1948 και μετά από απόφαση (253/1948) του Εκτάτου Στρατοδικείου Ιωαννίνων εκτελέστηκε μαζί με άλλους συναγωνιστές του στις 27 Ιουλίου 1948.» (ΠΗΓΗ: Βιβλίο Εθνικιστική «αντίδραση» και Τάγματα Ασφαλείας»-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ-2018]]   Τ/χου Μανούσου και Υπομοιράρχων Ανδρικοπούλου και Λαλιώτη, με την εντολήν όπως εμποδίση την είσοδον των Εαμο-κομμουνιστών εντός της πόλεως και εν περιπτώσει αδυναμίας συμπτυχθή Β.των Στρατώνων κατά μήκος της Σιδηροδρομικής γραμμής, παρενοχλούσα τους εντός της πόλεως εισβάλοντας.
Το τάγμα δεν ενήργησεν ουδεμίαν επιθετικήν ενέργειαν εκτός της πόλεως, περί το χωρίον Εξαμήλια είχεν εγκαταστήσει Φυλάκιον περί 20 άνδρες προς έλεγχον της οδού προς Άργος και ετέραν δύναμιν 50 ανδρών εις Λουτράκι, τούτων η τροφοδότησις κατέστη προβληματική, λόγω της αρπαγής των μεταφορικών μέσων (σουστών) υπό των διερχομένων γερμανικών φαλάγγων.
Το τάγμα ηναγκάσθη να αποσύρη τους άνδρας διά θαλάσσης κρυφά των γερμανών, διότι τη διαταγή τούτων είχον εγκατασταθή. Αι διερχόμεναι φάλαγγες ανεζήτον κάθε μεταφορικόν μέσον, έστω και όνους.
Κατά το α΄10ημερον Σεπ/ρίου 1944 η Κυβέρνησις Εθνικής Ενότητος διά του ραδιοσταθμού Καΐρου, κατεδίκαζε τα τάγματα ασφαλείας και διέτασσε την διάλυσίν των ή την ένταξίν των εις άλλας οργανώσεις.
Το τοιούτον ήτο δολοφονικόν πλήγμα διά το φρόνημα των ευζώνων και αξκών. Το παράδοξον φαινόμενο παρουσιάσθη οι μεν οπλίτες οι καταγόμενοι εκτός της πόλεως Κορίνθου έχοντες και τας οικογενείας των εντός των Στρατώνων, έλαβον την απόφασιν να αμυνθώσιν υπερασπιζόμενοι τας οικογενείας των, όσον αφορά δε τους αξκούς η Διοίκησις ήτο υποχρεωμένη καθ’ εκάστην εσπέραν να τους συγκεντρώνη και να εμψυχώνη τούτους, ότι εκτελούντες την υπηρεσίαν των εις το τάγμα δεν έχουσι να φοβούνται απολύτως τίποτε, πλην όμως την επομένην κατερχόμενοι εις την πόλιν και οι επιτήδειοι τους εσερβίριζον τα της κυβερνήσεως κελεύσματα η αντίδρασις του τάγματος, πληροφορούμενη υπό του υπασπιστού της τα καθέκαστα, ήτο διηνεκής εις το καταπτοημένο φρόνημα τούτων.
Κατά την περίοδον των κελευσμάτων της κυβερνήσεως Καΐρου, ο Μητροπολίτης Κορινθίας Μιχαήλ, φοβούμενος την απόπειραν βιαίας καταλήψεως της πόλεως υπό των Εαμοκομμουνιστών και προς αποφυγήν τυχόν αιματοχυσίας, εκινήθη έξω της πόλεως προς συνενόησιν μετά εκπροσώπων των Εαμοκομμουνιστών, χωρίς το τάγμα να λάβη γνώσιν των ενεργειών τούτων.
Μοι εκοινοποίησε το συνημμένον πρακτικόν διά διαβιβαστικού εγγράφου υπό ημερ.24 Σεπ/ρίου 1944
Εις συγκέντρωσιν εν τω Μητροπολιτικώ Μεγάρω απέριψα ασυζητητί τα αφορόντα το τάγμα και απηγόρευσα διά των φυλακίων την έξοδον του Σεβασμιωτάτου εκτός της Πόλεως.
Οι γερμανοί κατά το Β΄10ημερον του Σεπ/ρίου μοι παρέδωσαν το Στρατόπεδον των προληπτικώς κρατουμένων περί τους 400 εκ διαφόρων περιοχών, την διατροφήν τούτων είχεν αναλάβει ο Ερυθρός Σταυρός.
Άμα τη παραλαβή του στρατοπέδου, τους κρατουμένους εκ των μεμακρυσμένων περιοχών, προώθησα διά παντός μέσου προς τας περιοχάς των, τους λοιπούς εκράτησα εις το στρατόπεδον, διά τον φόβον της χρησιμοποιήσεώς των υπό των Εαμοκομμουνιστών.
Τα κελεύσματα της κυβερνήσεως Καΐρου εξηκολούθουν να επαναλαμβάνουν την διάλυσιν των ταγμάτων ή την υπαγωγήν των εις άλλας Εθνικάς Οργανώσεις.
Η διοίκησις του τάγματος έλαβε την απόφασιν να χρησθή ως τμήμα της Ε.Δ.Ε.Σ.
Το τάγμα είχε εφοδιασθή με 1200 μ.υφάσματος χακί εξ Αθηνών προέβη εις την κατασκευήν στολών κατά το αγγλικό στυλ (Μπουφάν) προς τούτο συνεκέντρωσεν άπαντας τους ράπτας μετά των μηχανών των εντός των στρατώνων και κατεσκεύασεν περί τας 300 στολάς.
Εν συνεννοήσει μετά του στρατηγού ε.α. Αναγνωστοπούλου Γεωργίου ως αντιπροσώπου του στρατηγού Ζέρβα της οργανώσεως Ε.Δ.Ε.Σ. εν Πελοποννήσω.
Προέβημεν εις την μετονομασίαν του ΙΙΙ τάγματος ασφαλείας, εις τάγμα Ε.Ο.Ε.Α. καθωρίσθησαν και διάφοροι λεπτομέρειαι, διά να γίνη αισθητή η μετονομασία του τάγματος εις τους κατοίκους.
Πάντα τα ανωτέρω θα εφηρμόζοντο άμα τη αποχωρήσει των Γερμανών εκ της Πελλοπονήσου. *[[* σ.εμού: Σχετικά, στο βιβλίο: “ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ”- EMM BAZAIOY αναφέρονται:  «Η παρουσία του αντιπροσώπου της Εθνικής Κυβερνήσεως κ. Π. Κανελοπούλου εις το Αρχηγείον της ΙΙΙ μεραρχίας, κατά τας επιχειρήσεις του Ε.Λ.Α.Σ. εναντίον των Ταγμάτων Ασφαλείας, συνετέλεσε πολύ εις την μείωσιν των εκατέρωθεν απωλειών και εις την συντόμευσιν του αγώνος. Διά της επιρροής του ο κ. Υπουργός έπεισε τον Συν/χην Παπαδόγκωναν να παραδοθή αμαχητί, και ευτυχώς διότι εάν ελάμβανε χώραν η μάχη εναντίον της Τριπόλεως, θα εθρηνούσαμεν εκατοντάδας θυμάτων εκατέρωθεν, Ο κ, Υπουργός συνετέλεσεν επίσης επίσης εις την αμαχητί παράδοσιν του Τάγματος Ασφαλείας Κορίνθου του οποίου ο Διοικητής απήτησε, διά να παραδοθή, έγγραφον διαταγήν του κ. Π. Κανελλοπούλου. Επειδή δε οι ιθύνοντες της Κορίνθου είχον διατάξει πρό της παραδόσεως, την μετατροπήν των στολών των ευζώνων εις Αγγλικά χιτώνια, δι΄ επιτάξεων των ραφείων της πόλεως Κορίνθου, διότι ήθελαν να παρουσιάσουν το Τάγμα τούτο, ως τοιούτον του Ε.Δ.Ε.Σ. ο κ. Υπουργός ο οποίος είχεν εν τω μεταξύ έδραν τας Πάτρας ίνα λάβη την διαταγήν παραδόσεως του Τάγματος, απεκάλεσε κατά την διαμοιφθείσαν συζήτησιν, τους ιθύνοντας τούτους, απατεώνας. Τώρα αν ο κ. Υπουργός κατά την παραμονήν του εις Τεγέαν παρά τώ Αρχηγείω της ΙΙΙ Μεραρχίας, εκάλεσαν εις γεύμα τους  Διοικητάς των Συν/των του ΕΛΑΣ και του συνεχάρη διά την πολεμικήν των δράσιν, αν εξεφώνησε λόγους υπεραμικούς τόσον εις τα χωριά της Τεγέας, όσον και εις Κόρινθον την εσπέραν της διελεύσεως του δι΄Αθήνας, εις την οικίαν Θεοδώρου, τούτο αποδοτέον, κατά την γνώμην μου, εις τας μυστικάς οδηγίας άς είχεν και εις πολιτικήν σκοπιμότητα.
Όταν το 6ο Σύν/μα εισήλθεν εις την πόλιν της Κορίνθου την 8ην Οκτωβρίου 1944, με δύναμιν 3500 ανδρών, ουδέν έκτοπον παρετηρήθη εις βάρος των κατοίκων της πόλεως. Επεκράτησεν απόλυτος τάξιν. Καίτοι επληροφορήθημεν ότι το γερμανκόν απόσπασμα του Μηχανικού το οποίον ανετίναξε την γέφυραν του Ισθμού Κορίνθου ημέρας τινάς πρότερον όχι μόνον εκάλυψε την ασφάλειάν του, επειδή ανεμένετο η άφιξίς μας, διά λόχου του Τάγματος Ασφαλείας Κορίνθου, αλλά του εγένετο και αποχαιρετιστήριον γεύμα υπό των ιθυνόντων της πόλεως.» ]]
Την 3ην Οκτωβρίου 1944 πρωϊνήν οι Γερμανοί προέβησαν εις την ανατίναξιν της σιδηροδρομικής και οδικής γεφύρας του Ισθμού δι’ ενός τμήματος καταστροφών προερχόμενον από Πατρών, καταστρέφουν τας γεφύρας σιδηροδρ. γραμμήν, ένδειξις ότι δεν επρόκειτο να διέλθωσιν εκ του Ισθμού έτερα γερμανικά τμήματα. Τα λοιπά τμήματα Πατρών και Αιγίου απεχώρησαν διά πλοιαρίων εις Ιτέαν – Μπράλον. Η διοίκησις δεν ηδύνατο να προλάβη την ανατίναξιν των γεφυρών διότι η διοίκησις του τμήματος καταστροφών δεν διέμενεν εν Κορίνθω και δεν είχε έλθει εις επαφήν μετά του τάγματος, αλλά και ούτε διά στρατιωτικής επεμβάσεως ήτο δυνατόν, διότι αφ’ ενός δεν ήτο γνωστή η τοιαύτη ενέργεια τούτων, αφ’ ετέρου το τάγμα δεν ήτο δυνατόν να αναλάβη διμέτωπον αγώνα από ανατολών μετά των Γερμανών και μετά των Εαμοκομμουνιστών οίτινες παρηκολούθουν τους Γερμανούς χωρίς να ενοχλούν τούτους και αι συνέπειαι τοιαύτης ενεργείας θα ήσαν εις βάρος της πόλεως, από τυχόντα κανονιοβολισμόν.
Άμα τη αναχωρήσει των Γερμανών το τάγμα εφήρμοσε τα προβλεπόμενα μέτρα ήτοι διά κωδωνοκρουσιών, οι κάτοικοι ενεκλήσθησαν εντός των οικιών των, κατήλθεν τμήμα μετά των στολών των (αγγλικού στυλ) και εστρατωνίσθη εις τα δικαστήρια, εις τας εισόδους της πόλεως τοποθετήθησαν πινακίδες μετά των ενδείξεων Ε.Ο.Ε.Α. μετά μιαν ώραν τα μέτρα συναγερμού ήρθησαν. Ο στρατηγός ε.α. Αναγνωστόπουλος Γ. εκοινοποίησε δγήν εμπιστευτικήν, δι’ ης ώριζεν επιτροπήν υπό την προεδρίαν του, διά την διεξαγωγήν του αγώνος, τον Σ/χη Αμπατζήν Δημήτριον *[[* σ.εμου: Στο βιβλίο “ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ”- EMM BAZAIOY-(Σελ. 11) αναφέρονται για τον Σ/χη Αμπατζή Δ.: «Εκ της ανακρίσεως η οποία ενηργήθη εις βάρος του εν λόγω Συν/χου όταν εισήλθομεν εις Κόρινθον επεδείχθη ότι ούτος ήτο πράκτωρ των Άγγλων εν Κορίνθω και ότι εκ των παρασκηνίων διοίκει το Τάγμα Ασφαλείας Κορίνθου.»
Στην σελ. 115 επίσης του ίδιου βιβλίο αναφέρονται:
«Δια τους δοσιλόγους τούτους εν οίς και ο Συν/χης Αμπατζής Δημ. υπήρχον δικογραφίαι με αδιάσειστα επιβαρυντικά στοιχεία εις βάρος των, η δε σύλληψίς των είχεν τότε ενεργηθεί, κοινή αποφάσει των Άγγλων και των εαμικών αρχών. Ημέραν τινά ο Ταγ/χης Ρόμπερσον διατάσσει την μεταγωγήν δι΄Αγγλικού αυτοκινήτου εις Αθήνας του Συν/χου Αμπατζή Δ. κατόπιν διαταγής του Στρατηγού Σκόμπυ, ως μοι είπεν χωρίς κάν να μας ειδοποιήση.
Ο Συν/χης Αμπατζής Δ. φθάσας εις Αθήνας, αφέθη ελεύθερος.»

Επίσης σε έγγραφο περί μηνύσεως του Βαζαίου Εμμ. κατά του Αμπατζή Δημ. αναφέρονται για τον «Βίον και την  πολιτείαν του»:

     Εν Κορίνθω τη 4-7-45
Ο Ταγμ/χης Πεζ.Βαζαίος Εμμ.
              ΠΡΟΣ
Το Φρουραρχείον Κορίνθου.

Ενταύθα
«Μήνυσις επί συγκοφαντία κατά του υποστρ. Αμπατζή Δημητ
………………………………………………………………………………!
……..ο εν λόγω κ. Υποστράτηγος διαμένων εις Κόρινθον, είχεν υπόπτους σχέσεις με το ΙΙ Γραφείον της προπαγάνδας υπό τον Ιταλόν υπολοχαγόν Πελεκάνο, μετέβαινε δε καθημερινώς σχεδόν εις την Ιταλικήν Στρ/κήν Διοίκησιν. Οι Ιταλοί εις το τέλος εκάστου μηνός, απέθετον διάφορα τρόφιμα (μακαρόνια, ρίζι, ζάχαριν κ.λ.π.) εις την οικίαν του κ. υποστρτήγου καθ΄ ήν δε εποχήν, οι πάντες εις την Κόρινθον εμαστίζοντο εκ της πείνης, ο κ. υποστράτηγος έδιδε πάρτι εις την οικίαν του. Το τοιούτον αποτέλεσε σκάνδαλον εις την κοινωνίαν της πόλεως. Ο Ιταλός στρατιώτης ο οποίος μετέφερε τα τρόφιμα κατά μήνας εις την οικίαν του υποστρατήγου ονομάζεται Μπατίδας Μάρκος και ήδη διαμένει εις Πάτρας.
2) Ο αυτός κ. Υποστράτηγος με τον έμπορον Κορίνθου Γεωργίου Βασίλειον, μαζύ με Γερμανούς μετέβη εις τα χωρία της επαρχίας, ίνα παραλάβη κατά την υπό των Γερμανών κατάσχεσιν των κτηνών τα οποία είχον μεταφέρει εξ Αλβανίας οι απολυθέντες έφεδροι οπλίται. Τα ζώα ταύτα ηγοράζοντο υπό της Εταιρίας Αμπατζή-Γεωργίου αντί ελαχίστου χρηματικού ποσού από εις τους Γερμανούς, και επολούντο ούτα από την ιδίαν εταιρίαν εις τους χωρικούς με κέρδη τεράστια. Το τοιούτον είναι γνωστό εις ολόκληρον την επαρχίαν, ο δε παριστάμενος κτηνίατρος Παπαδάκης κάτοικος Κορίνθου, εξύβρισε τον κ. υποστράτηγον δια την αισχράν πράξιν του.
3) Ο αυτός κ. υποστράτηγος, εδέχθη να μεταβή εις την υπηρεσίαν της δεκάτης του εκατόν υπό τας διαταγάς του εφόρου Κορίνθου, σχολιασθείς ποικιλλοτρόπως υπό της κοινωνίας της πόλεως.
4) Υπεύθυνος ούτος εκ των παρασκηνίων το Τάγμα Ασφαλείας Κορίνθου, χωρίς να έχει το θάρρος να ..…ταύτα επισήμως ως ευνοών τα Τάγματα Ασφαλείας, διότι ήτο και πράκτωρ της μυστικής Αγγλικής Υπηρεσίας ως τούτο ανεκαλύφθη υπό των Εαμικών Αρχών εν Κορίνθω (ευρέθη Αγγλικός Ασύρματος εις τίνα οικίαν κ.λ.π.) τοιαύτη ήτο η οργή του Διοικητού του Τάγματος Ασφαλείας Κορίνθου Αντ/χου Γ. Οικονόμου ώστε ημέραν τινά ούτος υπάγη εις τον κ. Υποστράτηγον και τότε Συν/χην: «Κύριε Συν/χα δεν μπορείτε να διοικήτε από τα παρασκήνια το Τάγμα ,…να έχετε το θάρρος να αναλάβετε υπευθύνως την διοίκησιν κ.λ.π. Να εξετασθή επαυτών ο Ανθ/γός Μαυρίδης Δ. της Α.Σ.Δ.Ν.Δ.Π. υπηρετών εις Κόρινθον.
5) Ολίγας ημέρας πρό της εισόδου των ανταρτών εις Κόρινθον ο κ. Υποστράτηγος επρωτοστάτησεν εις το να παρουσιασθή το Τάγμα Ασφαλείας Κορίνθου, ως τμήμα του Ε.Δ.Ε.Σ……………………………………………….....!
Δια πάντα τα ανωτέρω μηνύω τον υποστράτηγον κ. Αμπατζήν Δημ. επί συκοφαντία και δια την αναξιοπρεπή δράσιν του κατά την κατοχήν και μάρτυρας προτείνω τους κάτωθι:
Τον Μητροπολίτην Κορινθίας Μιχαήλ Κωσταντινίδην. Τον κτηνίατρον Παπαδάκην διαμένοντα εις Κόρινθον, τον Ιατρόν Μολέτσην Νικ. εκ Νεμέας, τον Μηχανικόν Μπενέκον Νίκον εκ Νεμέας, τον Ανθ/γόν Μαυρίδην Δημ. Της Ανωτέρας Στ/κής Διοικήσεως Κορίνθου, τον Άγγλον Λοχαγόν Φόρσερ, τον κ. Κανελλόπουλον Π. Αρχηγόν του Ενωτικού Κόμματος, τον ιδιότην Μάρκον Μπατίδαν εκ Πατρών, τον Αντ/χην Οικονόμου Γεώργιον, τον  Ηλιόπουλον Σταύρον εκ Κορίνθου, τον Ανθ/γόν Τζαβέλλαν Νικ. υπηρετούντα εις το κέντρον παρουσιάσεως του Φρουραρχείου Αθηνών και του ιδιώτου Κ. Καλυβίκου εκ Κορίνθου. (Πηγή εγγράφου: ΕΛΙΑ) ]]
------
Από θέση εξουσίας ο "εθνικά ανανήψας", αντιστράτηγος Δημ. Απατζής το 1946 ανακρίνει  δοσιλόγους αξιωματικούς !!!

[[Πόρισμα ένορκης προανάκρισης (Κοζάνη 9 Μαρτίου 1946) η οποία διενεργήθηκε από τον υποστράτηγο Δημ. Αμπατζή «κατά των Σ/χου του πυρ. Μπαλή Νικ. Και Αν/χου πυρ. Βόρσα Σταμ. Κατηγορουμένων δι΄αναξιοπρεπή και ασυμβίβαστον προς το επάγγελμα του Αξιωματικού συμπεριφοράν των κατά τον χρόνον της κατοχής» αναφέρει, πρώτον, ότι «ο Συνταγματάρχης πυρ. Μπαλής Νικ. εδέχθη και ανέλαβεν υπηρεσίαν παρά της συσταθείσης τότε Επιτροπής Συνδέσμου μετά της Ιταλικής Διοικήσεως ως Πρόεδρος αυτής και από του Ιουνίου 1941 μέχρις Αυγούστου 1943, ήτοι καθ΄όλον τον χρόνον της ιταλικής Κατοχής, κινηθείς από κούφην μεγαλομανίαν εν συνδυασμώ με επίδρασιν ζωηράν απ΄αυτού της Ιταλίδος συζύγου του. Ούτος, εκ κακής εκτιμήσεως της εν γένει τότε πολεμικής καταστάσεως μεταξύ Αξονος και Συμμάχων, πιστεύσας εις οριστικήν επικράτησίν του και επιλήσμων γενόμενος των προς το αξίωμά του και προς την Πατρίδα βαρυτάτων υποχρεώσεων του,ιδίως κατά τους της υποδουλώσεως χρόνους, εφ,  ενός μεν ποκιλοτρόπως και μετ΄ενδιαφέροντος εδέχθη και εξυπερέτησεν τας ιταλικάς αρχάς κατοχής, εφ΄ετέρου δε, συνάψας μείζονας των υπηρεσιακών σχέσεων τοιαύτας, παντοιοτρόπως επωφελήθη τούτων εις βάρος της αξιοπρεπείας του ως αξιωματικού και της εθνικής του συνειδήσεως» και δεύτερον, ότι «Αντισυνταγματάρχης Πυρ. Βόρσας Σταμ. προθύμως και με αντεθνικά αισθήματα, και με βάσιν την πλήρη και οριστικήν επικράτησιν του Άξονος, αναλαβών υπηρεσίαν παρά της Επιτροπής Συνδέσμου μετά της Ιταλικής Διοικήσεως κατοχής από τον Ιουνίου 1941 μέχρις Αυγούστου 1943 ως βοηθός του προέδρου αυτής Συνταγματάρχου του Πυρ. Μπαλή Νικ., και συνάψας προσωπικάς σχέσεις μετά των αντιπροσώπων του Ιταλικού Στρατού, ποικιλοτρόπως εξυπερέτησεν ταύτους μέχρι του βαθμού ώστε και συναδέλφους να εκθέση, πιέσας την εθνικήν των συνείδησιν, όπως εξυπηρετήσουν τας υπηρρεσίας του κατακτητού, θέσας εις σοβαρόν κίνδυνον και αυτή την ζωήν των, ως και χάριν των υπηρεσιών του τούτων πολλαπλώς ωθελήθη εις σοβαρόν κίνδυνον και αυτήν την ζωήν των, ως και χάρις των υπηρεσιών του τούτων πολλαπλώς ωφελήθη εις βάρος της αξιπρεπείας του Αξιωματικού και της εθνικής τιμής. Επίσης η εν γένει δουλοπρεπής στάσις του και συμπεριφορά του έναντι των κατακτητών και η προς την Ιταλικήν Πρεσβείαν Αθηνών αίτησίς του προς έρευναν της καταγωγής με κατεύθυνσιν την γενεολογίαν Βόρσα τινός, δουκός της Απουλίας, ακμάσαντος το 1015 μ.χ., δι΄ης διεξεδίκει απονομήν τίτλων ευγενείας του ως άνω δουκός, αποτελεί το άκρον άωτον της πλήρους τούτου εθνικής εξουθενώσεως και αναξιότητος» (ΥΣΑ, ατ. Εγγρ. Νικ. Μπαλή)  (ΠΗΓΗ: Βιβλίο Εθνικιστική «αντίδραση» και Τάγματα Ασφαλείας»-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ-2018) ]]

 και Ανχη Οικονόμου Γεωρ.(Διοικητήν Τάγματος) ως η συνημμένη τοιαύτη.
Κατά την 17ην ώραν της ιδίας ημέρας με επεσκέφθη η αντιπρόσωπος του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού του τμήματος Κορίνθου Κα Πάτερσον και μοι ανήγγειλε την άφιξιν ενός άγγλου λοχαγού κ. Φίσερ.
Ο Λοχαγός διερμηνεύοντος του Μητροπολίτου μου διεβίβασε διαταγάς του αντιπροσώπου της Ελληνικής Κυβερνήσεως κ. Κανελοπούλου, όστις ευρίσκετο εις Τρίπολιν και μετά την τακτοποίησιν του τμήματος Παπαδόγκωνα ανεχώρησε διά Πάτρας, ότι το τάγμα ώφειλε να παραδώση τον οπλισμόν του εις τους Άγγλους και μεταφερθή συνοδεία Άγγλων και του ΕΛΑΣ εις μέρος της αρεσκείας μας.
Εις τον λοχαγόν παρετήρησα ότι ομίλει περί Τάγματος Ασφαλείας ενώ εγώ ήμουν τάγμα του Ε.Δ.Ε.Σ. και είχα προσχωρήσει, σύμφωνα με τα κελεύσματα της κυβερνήσεως Καΐρου.
Μοι απήντησεν ότι το Ε.Δ.Ε.Σ. κατόπιν της τελευταίας συμφωνίας Εαμοκομμουνιστών του Ε.Δ.Ε.Σ. και Άγγλων δεν είχε το δικαίωμα να διατηρή τμήματα εις την Πελοπόννησον πλην της Ηπείρου.
Του ζήτησα τα ανωτέρω να μου τα έδινε εγγράφως και τότε θα ανελάμβανον προσωπικώς να διαπραγματευόμην τα της παραδόσεως, απεδέχθη τα ανωτέρω και επελθούσης της νυκτός, απήλθον ίνα συνεχίσωμεν την συζήτησιν την επομένην, μετά του Μητροπολίτου εις την Μητρόπολιν. Την επομένην 9ην πρωϊνήν με ειδοποίησε τηλ/κώς ο διοικητής Χωρ/κής Ράπτης Ηρακλής, ότι ειδοποιήθη εκ της Μητροπόλεως όπως ορίσω ένα αντιπρόσωπον καθώς και η Χωρ/κή ίνα μεταβώσιν εις Πάτρας και λάβωσιν οδηγίας παρά του αντιπροσώπου της Ελληνικής Κυβερνήσεως κ. Κανελοπούλου.
Το τάγμα ώρισε ως αντιπρόσωπόν του τον εκ Κορίνθου δικηγόρον Δουδούμαν, όστις είχεν καταταγή εις το τάγμα. Την επομένην επέστρεψαν κομίζοντες έγγραφον δγήν του κ. Αντιπροσώπου της Ελλην. Κυβερνήσεως, όπως συμμορφωθή με τας οδηγίας του Βρετανού λοχαγού.
Προφορικώς εις τον αντιπρόσωπόν μου είπεν ότι είμεθα προδόται, ενώ ο κύριος αντιπρόσωπος εφωτογραφίζετο μετά του Άρη Βελουχιώτη, συμπαριστάμενοι επί εξέδρας κατά την παρέλασιν των Εαμοκομμουνιστών.
Κατόπιν των ανωτέρω συνεκάλεσα την Επιτροπήν Διεξαγωγής του Αγώνος και άλλους εξέχοντας πολίτας, υπηρετούντας εις το τάγμα και αποφασίσαμεν να συμμορφωθώμεν με τας οδηγίας του Βρετανού λοχαγού.
Την ιδίαν εσπέραν απέλυσα άπαντας τους εν τω στρατοπέδω κρατουμένους, τας απογευματινάς ώρας προσήλθον εις τα γραφεία του τάγματος ο Βρετανός λοχαγός ο διοικητής Ταξιαρχίας Εαμοκομμουνιστών μετά του πολιτικού καθοδηγητού και απεφασίσθη την επομένην πρωϊνήν θα παρελάμβανον τους στρατώνας και το τάγμα θα μεταφέρετο δι’ αυτοκινήτων εις Μύλους και διά πλοιαρίων εις Σπέτσας, ένθα είχε μεταφερθή και το τμήμα Παπαδόγγονα. Συνεφωνήθη όπως, άπαντα τα τμήματα του ΕΛΑΣ, αποσυρθώσιν από την κατεύθυνσιν Κορίνθου – Άργους και εισέλθωσιν εις την πόλιν διά της οδού Πατρών – Κορίνθου, προς αποφυγήν μικροεπεισοδίων.
Το τάγμα θα παρέδιδε τον βαρύν οπλισμόν τα πυρ/λα και τον όλμον των 81 χιλ. εις τους στρατώνας τον δε ατομικόν των εις τους Μύλους, οι αξκοί θα έφερον τα πιστόλια των.
Την επομένην 6ην του μηνός Οκτωβρίου 1944 κατά την 10ην πρωϊνήν, το τάγμα παρέδωσε τον βαρύ οπλισμόν του εις τους Άγγλους και επεβιβάσθη εις φορτηγά αυτοκίνητα μετά των ατομικών των ειδών και ατομικού οπλισμού, 180 οπλίται και περί τους 25 αξκούς.
Τα αυτοκίνητα εσυνόδευον περί τους 10 κομάντος Βρετανών μεθ’ ενός υπ/γού και ενός ελασίτου εις έκαστον αυτοκίνητον, άμα τη αφίξει των αυτοκινήτων εις Μύλους παρεδόθη ο ατομικός οπλισμός των ανδρών εις τους Άγγλους επί των αυτοκινήτων και μετεφέρθη εις Κόρινθον συνοδεία ενίων Βρετανών.
Τα πλοιάρια δεν ευρίσκοντο εις Μύλους, λόγω σκοπιμότητος και ηναγκάσθημεν να διανυκτερεύσωμεν.
Κατά το διάστημα της εκεί παραμονής του τμήματος οι Εαμοκομμουνισταί ανέπτυξαν μεγάλην δραστηριότητα μεταξύ των ανδρών, προπαγανδίζοντες να προσχωρίσωσιν εις αυτούς, επίσης εσχεδίαζον την απαγωγήν δύο αξ/κών, οίτινες υπηρετούντες εις τας οργανώσεις των, κατόπιν διαλύσεως των Εθνικών ομάδων των κατά το θέρος και απελθόντων απ’ αυτών κατετάγησαν εις το τάγμα.
Τα ανωτέρω ανέφερον εις τον Βρετανόν υπ/γον, όστις ετοποθέτησε καταλλήλως το τζίπ του και διά των προβολέων του ήλεγχε το μέρος της παραμονής μας και απέπεμπε πάντα κινούμενον εντός της περιοχής μας τους δυο αξκούς παρέλαβεν υπό την προστασίαν του πλησίον του τζιπ. Επαγρύπνησε καθ’ όλην την νύκτα προσωπικώς.
Την επομένην 7ην του μηνός επεβιβάσθημεν εις τα αφιχθέντα πλοιάρια συνοδεία Ι Κομάντος ή ενός Ελασίτου κατά πλοιάριον, εφθάσαμεν περί την μεσημβρίαν εις Σπέτσας και εγκατεστάθημεν εις τα κτίρια της εκεί Σχολής, υπό φρούρησιν διμοιρίας Άγγλων και Ελασιτών. Μικροεπεισόδια μεταξύ Ευζώνων και Ελασιτών δεν έλειπον.
Το τάγμα είχε παραλάβει μεθ’ εαυτού και τα μεγειρικά σκεύη των οπλιτών και ολίγα τρόφιμα και γαλέτες (γερμανικές) παρασκεύαζε συσίτιον άπαξ της ημέρας, ήρχισαν και οι Άγγλοι να χορηγούν ελάχιστα τρόφιμα, ιδία ξηρά τροφή.
Η παραμονή των τμημάτων εις Σπέτσας διήρκεσε μέχρι τέλους Οκτωβρίου 1944.
Δγή της Κυβερνήσεως απεστάλησαν ναρκαλιευτικά και μετέφεραν τα τμήματα την 30 Οκτωβρίου εις Πειραιά, Δγή των Αγγλικών Αρχών παρελήφθησαν τα πιστόλια των Αξκών πλην όμως ελάχιστα παρεδόθησαν και δη τα άχρηστα ή πεπαλαιωμένα. Τα πλοία παρέμειναν έξωθι του λιμένος μέχρι επελεύσεως του σκότους ότε απεβιβάσθησαν εις την προκυμαία Πειραιώς και διά του Ηλεκτρικού αφίκοντο εις σταθμόν Ομονοίας και εκείθεν δι’ αυτοκινήτων προωθήθησαν. Οι μεν οπλίτες εις τους στρατώνες Ορειβ. Πυρ/κού (Γουδί), οι δε αξκοί εις τους στρατώνες Ιππικού (Γουδί).
Οι Αξκοί και οπλίτες παρέμειναν εις τους ανωτέρω στρατώνες καθ’ όλον τον μήνα Νοέμβριον και κατά το Δεκεμβριανόν κίνημα, τροφοδοτούμενοι υπό των Άγγλων.
Κατά το Δεκεμβριανόν κίνημα περιωρίσθησαν οι αξκοί εις την Άμυναν της Επισταθμείας των, ένθα εστρατωνίζοντο αρκετοί οπλίτες της Ειδικής Ασφαλείας Χωρ/κής, ευρισκόμενοι και ούτοι υπό περιορισμόν μετά του ατομικού οπλισμού των, τον οποίον ηρνήθησαν να παραδώσουν, παρά τας δγάς των προϊσταμένων Αρχών.
Κατά το διάστημα του Δεκεμβριανού κινήματος εις μίαν επιθεώρησιν των φυλακίων του Στρατωνισμού, λόγω μιας φήμης ότι οι χωρ/κες απεσύρθησαν των φυλακίων, υπό του Σχου Παπαδόγγονα, εβλήθη διά πολυβόλου εκ Τουρκοβουνίων και επλήγη εις καίριον σημείον, κατόπιν ακατασχέτου αιμοραγίας απέθανεν εις το Λαϊκόν Νοσοκομείον Γουδί.
Τον έλεγχον της φήμης περί εγκαταλείψεως των φυλακίων, ηδύνατο να εξακριβώσωσιν οι περί αυτόν, πλην όμως αυτοί δεν εξέθετον την ζωήν των. Ιδιαιτέρως ελάμβανον εξαιρετικά μέτρα ασφαλείας και προνοητικότητος διά ταύτην, διαπιστωθέντα εξ ορισμένων γεγονότων.
Οι οπλίτες ευρισκόμενοι εις στρατώνας Ορειβ. Πυρ/κού κατά το διάστημα του κινήματος, συνόδευον άοπλοι το τμήμα της Ταξιαρχίας Ρίμινι κατά τας επιχειρήσεις των προς το νοσοκομείον Σωτηρία, μεταφέροντες τα κιβωτίδια των πολ/λων, κατά τας συμπλοκάς οπλίζοντο από τα εγκαταλειπόμενα όπλα υπό των Ελασιτών.
Εδόθη δυο φοράς εντολή από την Ταξιαρχίαν Ρίμινι να οργανώσωμεν τα εν τω Ορειβ. τμήματα, πλην όμως δεν εδόθη οπλισμός διά την ολοκλήρωσιν της διαταγής. Ποία αόρατος χειρ εμπόδιζε την χρησιμοποίησιν τούτων άγνωστον.
Όταν απεφασίσθη η συγκρότησις της Εθνοφυλακής, εκ των πρώτων προσέτρεξαν προς κατάταξιν.
Κατά το πρώτον έτος της απελευθερώσεως, οι υπηρετήσαντες εις τα Τάγματα Ασφαλείας, εβάλλοντο πανταχόθεν εχαρακτηρίζοντο ως Γκεσταπίτες, παραλίγον να εχαρακτηρίζοντο ως Αντεθνικώς Εργασθέντες την στιγμήν κατά την οποίαν ενώ δεν υπήρχεν σκιά κράτους, ελάβομεν μιαν θέσιν, με κίνδυνον της ζωής μας, εις την καταιγίδα από την οποίαν εμαστίζετο το Έθνος, ενώ πλείστοι των κυρίων συναδέλφων έλαβον θέσιν περί τον Ερυθρόν Σταυρόν και επέβλεπον εις την διανομήν του Μπλουγουρίου και παρέμενον ανενόχλητοι εις τας οικίας των, καθ’ όλον το Δεκεμβριανόν κίνημα.

          Ο
Τέως Διοικητής του Τάγματος
     Γεώργιος Οικονόμου *
*[[σ.εμού: {Ταγματάρχης πεζ. Οικονόμου Γεώργιος του Σπυρίδωνος. Γεννήθηκε στη Ροδοδάφνη Αιγίου το 1897, Το 1920 μονιμοποιήθηκε (ήταν έφεδρος ανθυπολοχαγός πεζ. Από το 1918). Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο υπηρέτησε στο ΙΙ Τάγμα Πεζικού του 53ου Συντάγματος Πεζικού. Στην Κατοχή κατοικούσε στο Αίγιο (Ροδοδάφνη). Δε συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση, καθώς ανήκε στην κατηγορία των αξιωματικών του «πρέπει να αναμένωμεν». Όταν ο ΕΛΑΣ στην ορεινή Αχαϊα ισχυροποιήθηκε, ο Οικονόμου μετέβη τον Οκτώβριο του 1943 στην Πάτρα, όπου συμμετείχε στις διεργασίες για τη δημιουργία Ευζωνικού Τάγματος Ασφαλείας. Τον Ιανουάριο του 1944 εντάχτηκε στη δύναμη του Ι, Ευζωνικού Τάγματος Πατρών. Περί τα μέσα Αυγούστου 1944 ανέλαβε τη διοίκηση του Τάγματος Ασφαλείας Κορίνθου. «Από 9 Οκτ. έως 30 Οκτ. 1944 εις Σπέτσας, υπό περιορισμόν Άγγλων και ελασιτών. Από 1 Νοεμ. 1944 μς 6 Ιαν, 1945 υπό περιορισμόν εις Στρατώνας Ιππικού εις Γουδί.». Μέσα από από τα ατομικά του έγγραφα αντλούμε τα εξής στοιχεία περί της ποιότητας του χαρακτήρα του (ηθικά προσόντα): Στις 23 Νοεμβρίου 1947 μηνύθηκε από τον ιδιώτη Λάζαρο Αρτουμανίδη, εκ Ποταμών Κάτω Νευροκοπίου, «διότι κατά τον Αυγ. Και Οκτ. 1947, ως Διοικητής του 553 ΤΟ, αφήρεσε από τον εν λόγω ιδιώτη και έλαβε εις την κατοχήν του εννέα (9) κυψέλας μελισσών αι οποίαι προέρχονταν εκ της λεηλασίας κυψελών του Αρτζουμανίδη». Περί το τέλος του 1949 Δευτεροβάθμιου Ανακριτικό Συμβούλιο, «διά παμψηφίας». Απεφάνθη ¨κατά του εγκαλουμένου [τότε συνταγματάρχη Οικονόμου Γεωργίου] και προτείνει όπως τεθή ούτος εις αργίαν δι΄ απολύσεως, διότι ούτος τότε ήτο Διοικητής του 553 ΤΟ κατά Αυγ. Και Οκτ. 1947 προέβη εις πράξεις ασυμβιβάστους προς το επάγγελμα του Αξιωματικού και αντιβαινούσας εις την αξιοπρέπειαν»} (ΠΗΓΗ: Βιβλίο Εθνικιστική «αντίδραση» και Τάγματα Ασφαλείας»-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ-2018)]]


ΛΟΧΟΣ ΝΑΥΠΛΙΟΥ ΤΩΝ ΤΑΓΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Ο Λόχος Ναυπλίου των Ταγμάτων Ασφαλείας ως ανωτέρω αναφέρεται πως προέκυψε συγκροτήθηκε πλήρως τον Μάϊο του 1944 με επικεφαλής το Λοχαγό Δημήτριο Μουστακόπουλο και αξιωματικούς τους Λοχαγό Σπυρ. Ρομποτή και Υπολοχαγό Βασίλειο Παπαγεωργίου. Στη δύναμη του εντάχθηκαν επίσης ο Λοχαγός Παναγιώτης Χριστόπουλος, ο Ίλαρχος Βασίλειος Κωνσταντάς ο Ανθυπολοχαγός Παναγ. Κολλιόπουλος, ο Μπολόσης από Ανυφί, ο Γκόνης από Άργος , ο δικηγόρος Τάκης Μελισσινός , ο Σπύρος Ποδηλατάς.... Είχε δύναμη 150 περίπου ανδρών κυρίως από το Ναύπλιο και τα χωριά Ασίνη, Δρέπανο και Αραχναίο. Αργότερα, προς τις μέρες της αποχώρησης των Γερμανών, τη διοίκηση των ανδρών του Τάγματος Ασφαλείας Άργους ανέλαβε ο Ίλαρχος Κωνσταντάς. Προκεχωρημένα φυλάκια των Τ.Α. Άργους ήσαν στον Προφήτη Ηλία, στο Σχολείο Πειρούνη, στο σχολείο των Γεφυριών, κ.α. Ισχυρή δύνα­μη Ταγμάτων Ασφαλείας (Λόχος) είχε οργανωθεί στον Αχλαδόκαμπο.Υπήγετο όμως στο Τάγμα Ασφαλείας της Τρίπολης.[[ Για το Τ.Α. του Αχλαδοκάμπου έχουν γραφεί πολλά, άγνωστο ήταν το βιογραφικό του λοχαγού του τάγματος  Ιωαν. Μπούκα ο οποίος ήταν τότε 44 ετών και καταγόταν από την Κέα Κυκλάδων. Είχε μόλις καταταγεί «εις Β΄Αρχηγείον Χωροφυλακής Πελοποννήσου(Τρίπολη) μετά την διάλυση της ΕΚΚΑ του συνταγματάρχη Ψαρρού, όπου υπηρετούσε από τον Νοέμβριο του 1943 «ως σύνδεσμος Νο 153» (Πηγή: Βιβλίο: Εθνικιστική «αντίδραση» και Τάγματα Ασφαλείας-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ-2018)]]      Στο Κουτσοπόδι οργανώθηκε μια μικρή ομάδα Ιππικού, που κατεδίωκε τους αντάρτες.

ΣΧΕΣΗ ΕΒΑΜ, ΕΛΑΣ και ΤΑΓΜ. ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ στην ΑΡΓΟΛΙΔΟ-ΚΟΡΙΝΘΙΑ

Ο Τ/χης Εμμ. Βαζαίος στην σελ. 5 του βιβλίου του αναφέρει: «...εδημιουργήσαμεν μίαν μυστικήν οργάνωσιν, με σκοπόν να φυγαδεύωμεν Αξ/κούς εις την Μέσην Ανατολήν και εξέλθομεν ένοπλοι εις τα βουνά, άμα ως αι συνθήκαι θα το επέτρεπον...»

Ο Τ/χης Γ. Κοντοστάνος στην “Έκθεση Πεπραγμένων….” αναφέρει: «Κατά τον Αύγουστον 1942 συνεννοηθείς μετά των ταγματαρχών Ζήση Ιωάννου και Βαζαίου Εμμανουήλ, ιδρύσαμεν εθνικιστικήν οργάνωσιν επαρχίας Κορινθίας με σκοπόν να ανέλθωμεν εις τα όρη εργαζόμενοι εναντίον του κατακτητού. Μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου, η οργάνωσις επεξετάθη και εις τα χωρία και ηρίθμει περί τα 400 μέλη».

     Από τις άνω αναφορές απορρέει σαφέστατα ότι αναφέρονται, στην ίδια «μυστηκήν οργάνωσιν», και αυτή ήταν το ΕΒΑΜ και όχι άλλη οργάνωση, διότι δεν είναι δυνατόν εάν ήταν άλλη και να μην είχε διαρρεύσει το «ονομά» της από κάποιους από τα 400 μέλη που ηρίθμει, ενώ για το ΕΒΑΜ έχουμε σχετικά αρκετές αναφορές.
Ο Ηλίας Παπαστεριόπουλος στο βιβλίο: «Ο Μωρηάς στα όπλα» αναφέρει ότι: «στην Κορινθία είχε ενεργοποιηθεί και το Β.Α.Μ. (Βασιλικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) με τους Πανούση, Κοντοστάνο κλπ.» *(*σ.εμού: Επομένως δεν είναι τυχαία η αναφορά του Παπαστεργίοπουλου για τον Κοντοστάνο...ήξερε!)
Στο Δήμο Κλεωνών, ο Σταύρος Καλλαράς (από το χωριό Χιλιομόδι-Κορινθίας) ήταν "Αρχηγός" όπως αναφέρει, αντιστασιακής οργάνωσης εκεί (βλ. ανάρτηση 059), χωρίς και αυτός να ονοματίζει αυτήν. Όμως ήταν γνωστό και είναι, στους πάντες στο Δήμο, ότι ήταν το ΕΒΑΜ, όπως γνωστό στους πάντες ήταν ότι, η πρώτη εθνικιστική αντιστασιακή «ομάδα Βαζαίου» στο όρος Φαρμακά ήταν του ΕΒΑΜ.

       Στη κατωτέρω φωτογραφία ντοκουμέντο, από το προσωπικό αρχείο του τότε Αν/γού Κων. Στεργιόπουλου, της «ομάδας Βαζαίου»  επιβεβαιώνει τα ανωτέρω, η γραμμένη σημείωση πάνω σ΄αυτή: «Φαρμακάς Αύγουστος 1943 οι πρώτοι αντάρτες του Β.Α.Μ.»  {(Ε).Β.Α.Μ.=Ελληνικόν Βασιλικόν Απελευθερωτικόν  Μέτωπον}. (Η φωτ. απο το βιβλίο, ΜΟΝΙΜΟΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΟΝ ΕΛΑΣ -ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ Ή ΕΞ ΑΝΑΓΚΗΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ)







.
       Όταν ρώτησα τον Ιωανν. Παν. Πάστρα ή Πασαγιάννη (Έξη άτομα της οικογενείας του εσφάγησαν από την ΟΠΛΑ Λιμνών, κάτοικο του Δήμου Κλεωνών/Στεφάνι-βλ. ανάρτηση 076) που δύο αδερφοί του, ήταν στο Ε.Β.Α.Μ εάν γνωρίζει για το Βαζαίο μου απάντησε : «Γνωρίζω ήτανε του ΕΒΑΜ στην αρχή….και είχανε φέρει κάτι όπλα με το Καλλαρά στο μοναστήρι της Φανερωμένης στο Χιλιομόδι, και πηγαίνανε και τα δικά μου (αδερφοί του) εκεί!».
Ο Στ. Καλλαράς στο βιβλίο του (βλ. ανάρτηση 059) αναφέρει ότι με την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα, αυτός βρίσκονταν στο 6ο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λουτρακίου, γιά θεραπεία από τον τραυματισμό του, στον «Αλβανικό» Πόλεμο και ότι φεύγοντας απ΄εκεί πήρε κάποια όπλα, για να οργανώσει αντίσταση  και τα έκρυψε στο μοναστήρι της Φανερωμένης στο Χιλιομόδι :
«Μεταξύ αυτών έλαβα και εγώ την αδειά μου, και φεύγοντας στις 19/4/1941 με συνεννόηση του Αρχηνοσοκόμου Γεωργίου Αρ. Μπαλάφα,*(*σ.εμού: Ο Γ.Αρ.Μπαλάφας ήταν συγγενής του -εξάδελφος- καταγωγή από Στεφάνι) παρέλαβα μερικά όπλα που υπήρχαν στην αποθήκη και διάφορα πυρομαχικά και φάρμακα πρώτων βοηθειών, τα οποία μετέφερα με τα αυτοκίνητα- ΤΑΞΙ των Χρήστου Σταύρου Τσίρστη και Γεωργίου Ν. Κεχρολόγου στη Μονή Φανερωμένης Χιλιομοδίου, όπου τα έκρυψα, με σκοπό να οργανώσουμε αργότερα Πολιτικές και Στρατιωτικές Ομάδες Αντιστάσεως κατά των Κατακτητών...»

Ο Ταγ/χης Εμμ. Βαζαίος στο βιβλίο του (σελ.6) αναφέρει για κάποια όπλα, στην αρχή της κατοχής, και για τα οποία δεν αναφέρει τι απέγιναν:
«Η εξέβρεσις όπλων δια τα βουνά ήτο πολύ δύσκολος αν μη αδύνατος τότε προσεφέρθη ο τότε διοικητής του αστυνομικού τμήματος κορίνθου υπομοίραρχος Νιακάκος Παναγ., ο οποίος χρησιμοποιήσας το γενναίον υπενοματάρχην ανεψιόν του Μουγάκον, κατώρθωσε να μας παραδώση, εντός μιάς εβδομάδος, δώδεκα τυφέκια μετά τίνος αριθμού φυσιγγίων, τα οποία απεκρύψαμεν εις τον υπόνομον γειτονικής μας οικίας»

Από τις αμέσως παραπάνω αναφορές απορρέει ότι μέρος ή όλα τα όπλα που είχαν μεταφερθεί στο Μοναστήρι της Φανερωμένης, ως λέει ο Στ. Καλλαράς. (Ίσως λέει ψέματα ότι, τα όπλα προέρχονταν από το Νοσοκομείο Λουτρακίου) ήσαν αυτά που αναφέρει ο Βαζαίος μιάς και απορρέει ότι άνηκαν στην οργάνωση ΕΒΑΜ, και που κάποια στιγμή μετεφέρθησαν στο μοναστήρι του κοντινού στην Κόρινθο!
Ο Σταύρος Καλλαράς μετά την αυτοδιάλυση της «μυστικής οργάνωσης» ΕΒΑΜ είναι ο μόνος που παρέμεινε μετά ως ενεργός «αρχηγός» αυτής, στη περιοχή, αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, συμβάλλοντας και της «φαιδρότητας» του ανδρός (η φαιδρότητά του καταμαρτυρείται από «δεξιούς» και «αριστερούς»  και σήμερα !)   να γίνει επικίνδυνος κυρίως γιά το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και για τους Ταγματασφαλίτες. (Ένας από τους λόγους που σφαγιάστηκαν από την ΟΠΛΑ ,αρκετοί «οπαδοί» του και μέλη των οικογενειών των, ήταν του ότι,  είχαν κάποια σχετική ενεργό δράση ως ΕΒΑΜίτες, όπως η οικογένεια του ανωτέρου αναφερομένου Ιωαν. Πάστρα που δύο αδέρφια του, είχαν προμηθευτή όπλα από το ΕΒΑΜ δηλ. από τον συγγενή τους, Στ. Καλλαρά!)
Η «φαιδρότητα» του Στ. Καλλαρά απορρέει και από τα γραπτά του, στο βιβλίο του (βλ. ανάρτηση 059), όπου αναφέρει ψέματα, και αλήθειες για την απολογία του στον Θεοδ. Ζέγγο (Στάθη ή Τριαντάφυλλο) στο ανταρτοδικείο, που πέρασε, στο χωριό Μπούζι Κορινθίας:

(σελ.46-47) « Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΑΝΤΑΡΤΟΔΙΚΕΙΟ
…¨Συνέχεια, εξήγησα με περισσότερο θάρρος και με λεπτομέρειες, για τις συναντήσεις μου με το Συνταγματάρχη των Ταγμάτων Ασφαλείας Γ. Κοντοστάνο, ¨τις οποίες έκανα με κίνδυνο της ζωής μου, κατόπιν εντολής, του Γιάννη Καπλάνη, εν γνώσει του Σωκράτη – Χρ. Αντωνίου, του γιατρού Ι. Κόλλια και άλλων¨… Αι συναντήσεις αυτές είχαν σκοπό: Όπως ο Κοντοστάνος συγκατατεθεί να φέρει μαζί του όλους τους αξιωματικούς και στρατιώτες των Ταγμάτων Ασφαλείας στο 6ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ*, διοικητής του οποίου ήταν ο αείμνηστος Μανώλης Βαζαίος, παλιός συναδελφός του και φίλος του¨.. Προσπάθεια την οποία είχα φέρει σε επιτυχία σχεδόν, διότι ο Κοντοστάνος και άλλοι αξιωματικοί που εμπιστεύονταν τον Βαζαίο, αλλά είχαν και εμπιστοσύνη και σε μένα, επειδή γνώριζαν ότι οι ομάδες είχαν οργανωθεί πολύ πριν εμφανισθεί το ΕΑΜ, αλλά και ότι εγώ δεν υπήρξα ποτέ Κομμουνιστής **… (**σ.εμού: τα επισημανθέντα με έντονη μπλέ γραφή είναι ΑΘΗΘΕΙΑ, και επιβεβαιώνονται τα ανωτέρω για την σχέση Βαζαίου, Κοντοστάνου, Καλλαρά και …με την «μυστικήν οργάνωσιν» -  EBAM) Δυστυχώς όμως , κατά την τελευταία συναντησή μας, ενώ όλα σχεδόν είχαν τακτοποιηθεί και έμενε μόνο η εγγύηση από το Αρχηγείο του ΕΑΜ και ειδικά από το Διοικητή του Συντάγματος του ΕΛΑΣ, για την Ασφάλεια όλων των αξιωματικών και στρατιωτών των Ταγμάτων Ασφαλείας και καταστρώναμε σχέδιο πως θα επικοινωνήσουμε με τους αρμοδίους, για τη συγχώνευση αυτή, ¨την βραδιά, ο νεαρός Χαριτονίδης, μέλος της ΕΠΟΝ και γιός του εξαιρετικού δάσκαλου Χαριτονίδη έκανε απόπειρα δολοφονίας του Κονοστάνου, με χειρομβοβίδες, χωρίς όμως να πετύχει του σκοπού του¨…Μετά το επεισόδιο αυτό, ο Κοντοστάνος, όχι μόνο άλλαξε γνώμη, και με το δίκαιό του, για όσα είχαμε συμφωνήσει, αλλά έστειλε και στρατιώτες του για να με συλλάβουν στο Χιλιομόδι, γιατί πίστεψε πλέον πως του είχα στήσει παγίδα για να τους παραδώσω όλους στο Εκτελεστικό απόσπασμα…Έτσι χάθηκε μια καλή ευκαιρία να ενισχυθεί το Αντάρτικο και με τη δύναμη των Τσολιάδων*, αντί να παραμένουν αναγκαστικά όργανα των Γερμανών, που τους χρησιμοποιούσαν, θέλοντας και μη, σε όλες τις επιδρομές των Γερμανών, που τους χρησιμοποιούσαν, θέλοντας και μη, σε όλες τις επιδρομές των Γερμανών, κατά των Ανταρτών και όλων γενικά των οργανωμένων και μη πατριωτών μας(*σ.εμού: Τα ανωτέρω επισημανθέντα με μόβ γραφή είναι φαιδρά ΨΕΥΔΗ διότι, το τάγμα ασφαλείας Κορίνθου ιδρύθηκε 23 Φεβρουαρίου 1944 ως αναφέρει ο ταχ/χης Κοντοστάνος στην «Έκθεση πεπραγμένων…», η δε απόπειρα δολοφονίας του έγινε την 9ην Ιανουαρίου 1944, που δεν υπήρχε το τάγμα και ταγματασφαλίτες ακόμα. Το γιατί ψεύδεται ο Στ. Καλλαρά εκτιμώ από φαιδρότητα ,για να θεωρηθεί σπουδαία η προσφορά του στην αντίσταση !) »



ΡΟΛΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΓΟΛΙΔΟ-ΚΟΡΙΝΘΙΑ

Οι κύρια δράση του Τάγματος Ασφαλείας Κορίνθου και του Λόχου του τάγματος στο Ναύπλιο ήταν να λαμβάνουν μέρος στις πάμπολλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γερμανών, κατά των ανταρτών στο νομό. 
Στο χωριό Αγγελόκαστρο Κορινθίας,  στα χωριά Αραχναίο-Χέλι, Λευκάκια, Ασίνη, Δρέπανο  και στο χωριό Δρυόπη(Κάτω Φανάρι) Ερμιονίδος, στην Αργολίδα, πολλοί κατοικοί των εξοπλίστηκαν με όπλα από τους Γερμανο-Ταγματασφαλίτες, για να δράσουν μόνο αμυντικά στο χωριό τους, από ενδεχόμενες επεμβάσεις -επιθέσεις ανταρτών του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ/ΟΠΛΑ. Τον εξοπλισμό τους τα δύο χωριά Αραχναίο και Αγγελόκαστρο τον «πλήρωσαν ακριβά» με πολύ αίμα, στους ΕΛΑΣίτες. Στο χωριό Αραχναίο, έγινε ολοκαύτωμα ανάλογου του Βαλτετσίου, όπως και στο χωριό Αγγελόκαστρο επίσης, με λιγότερες όμως “απώλειες”.Tα χωριά Λευκάκια, Ασίνη, Δρέπανοδεν ενοχλήθηκαν ουσιωδώς, από τον ΕΛΑΣ, μιας και ήταν πολύ κοντά στο Ναύπλιο, όπου είχαν έδρα οι Γερμανοί και ο λόχος του Τ.Α. Στο χωριό Δρυόπη (Κάτω Φανάρι) Ερμιονίδος, προτού οι κάτοικοί του εξοπλιστούν από τις εκεί δυνάμεις κατοχής, και επιβάλουν την «παλαιά» αρχή διοίκησης και πού έκτοτε δεν είχαν, ουσιώδεις επεμβάσεις από ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ, διαδραματίστηκε ένα πρωτοφανές γεγονός. Την 15 Ιουνίου 1944, οι κάτοικοι του χωριού, λυντσάρισαν σφάζοντας(με μαχαίρι !) αγρίως επτά ή έξη άτομα, της εγκάθετης αρχής από το ΕΑΜ/ΚΚΕ, (τα πλείστα άτομα ήσαν ξένα προς το χωριό, ένας από αυτούς ήταν Βούλγαρος)  και μετά πέταξαν τα πτώματα τους σε ένα ασβεστόλακο , το οποίον σκέπασαν με χώματα, εξαφανίζοντας τα ίχνη τους  μέχρι σήμερα,(οι κάτοκοι του και σήμερα με δυσκολία,  μιλούν για το γεγονός !!!) αφού δεν είναι ακόμα γνωστά τα ονόματα όλων των, παρά μόνο τα : Γεώργιος Παπαντωνίου (καπετάν Γκράβας), από το χωριό Δίδυμα Ερμιονίδος, Δήμητρα Λαμπροπούλου από την Δρυόπη, Κυριάκος Κυριακίδης(καπετάν Κουφός) από την Νέα Κίο Άργους.
      Οι πραγματοποιηθήσες επιθέσεις του ΕΛΑΣ στα χωριά πέραν του ότι, έγιναν για να εκδικηθούν τους πρωτεργάτες Ταγματασφαλίτες,(μιάς και πολλοί οπλισμένοι κάτοικοι δεν ήσαν ταγμαματασαλίτες) έγιναν κυρίως γιά να επαναποκτίσουν την καθεστωτική τους κυριαρχία δηλ. την οργάνωση της τοπικής εξουσίας σύμφωνα με τα "κομμουνιστικά πρώτυπα" που είχε επιβληθεί από το EAM/KKE, σε όλα τα χωριά της υπαίθρου της Αργολιδοκορινθίας από την άνοιξη του 1944 }
Ο ρόλος της πλειονότητος των Ταγματασφαλιτών ήταν προδοτική, βάρβαρη και εγκληματική κατά του λαού (Η σύγκριση με τ΄ ανάλογα «προσόντα» πάμπολλων  ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ-ΟΠΛΑ-σιτών, είναι ιστορικά άτοπη). Οι περισσότεροι Ταγματασφαλίτες, αξιωματικοί και οπλίτες είχαν μειωμένα «Ηθικά προσόντα» και «αξιοσύνη Έλληνος». Περί αυτού, κατωτέρω ενδεικτικά, κάποιες μικρές ιστορίες :

Η φοβερή «παγανιά»-εκκαθαριστική επιχείρηση των Γερμανο-τσολίαδων,κατά των ανταρτών, στην κεντρική και ανατολική Αργολιδο-Κορινθία  άρχισε, από τα βορειοδυτικά της περιοχής την 21η  Μαϊου 1944 και τελείωσε 6 Ιουνίου 1944 στα νοτιοανατολικά του νομού, στην Ερμιονίδα. Κατ΄ αυτήν οι Ταγματασφαλίτες κυρίως οδηγούσαν, υπέδειχναν και ταυτο-προσωποιούσαν υποτίθεται κομμουνιστές  και οι Γερμανοί εκτελούσαν. Στο χωριό Αγιονόρι σκοτώνουν εν ψυχρό 20 νοματαίους, ο υπολοχαγός του λόχου Τάγματος ασφαλείας Ναυπλίου Βασ. Παπαγεωργίου ήταν παρών εκεί, από τις κατωτέρω αναφορές, απορρέει  το ποιόν του «ανδρός»:
Από προσωπική συνέντευξη, Β. Μιχαλούρου του όμηρου μαζί με άλλους 13 Στεφανιώτες , των Γερμανοτσιολιάδων τότε. μαρτυρά  μερικά δρώμενα της "παγανιάς":
[[…Και ήτανε και ένας Υπολοχαγός Παπαγεωργίου ο οποίος είχε κάνει φυλακή με τον πατέρα σου και τον πατέρα μου! Ναι! Που να ξέραμε εμείς να του λέγαμε ότι εμείς είμαστε παιδιά του τάδε! Είχε γίνει ταγματασφαλίτης και μας λέει: ¨Παρηγοράτε τον πατριώτη σας ρε, παρηγοράτε τον πατριώτη σας ρε" Κορόϊδευε! {Επειδή έκλαιγε ο Στρέψος(Ν. Μπαλάφας) -όμηρος Στεφανιώτης και αυτός}.
Τον πλησιάσαμε κρυφά εμείς (τον Στρέψο) από δω απ΄ εκεί και μας τόσκασε «Σκοτώσανε τους Αϊνορίτες» μας είπε «Σκοτώσανε τους Αγιονορίτες» κι΄ έκλαιγε! (βλ.ανάρτηση047) ]] *
* «Ο Υπολ. Βασ. Παπαγεωργίου…  είχε γεννηθεί στο Σπαθάρει Τροπαίων Αρκαδίας το 1902. Ως αξιωματικός, είχε έλλειψη “παντελούς στρατιωτικού πνεύματος και αγωγής” (προπολεμικά, στις 25 Νοεμβρίου 1937, “εν Κάτω Νευροκοπίω “ είχε βιαιοπραγήσει κατά ανωτέρου του, επίσης, “υπηρετών εν Κάτω Νευροκοπίω, συνανεστρέφετο όμιλον πολιτών κατωτάτης κοινωνικής υποστάθμης» (ΥΣΑ, ατ. Έγγρ. Του ιδίου)- Από βιβλίο Γ. Πριόβολου…Τάγματα Ασφαλείας-2018]]

Ο ανωτέρω Βασ. Μιχαλούρος περιγράφει ακόμα ,ένα φόνο αθώου κτηνοτρόφου κατά την αναφερόμενη “παγανιά”, αναδεικνύοντας και αυτή η περιγραφή, το ποιόν και τον ρόλο, πλείστων  ταγματασφαλιστών:
«…Λοιπόν! Προχωράμε παρακάτου ήταν ένας και είχε πρόβατα και του λέν «πούθε πάνε οι αντάρτες;».- « Δεν ξέρω !» Του λέει ο τσολιάς «θα πω του Γερμανού να σε σκοτώσει μαρτύρα !» - «Δεν ξέρω ρε πατριώτη!» Λοιπόν ,του λέει του Γερμανού «σκότωτον!». Ανεβαίνει ο Γερμανός πάνω σε ένα πεζουλάκι και του τραβάει…! «Μη με σκοτώνεις ρε πατρίδα έχω τέσσερα παιδιά λυπήσου με !» και του τραβάει τώρα μία αυτός ,κτύπαγε (σημάδευε) την καρδιά γκαπ, του τραβάει μία εδώ (στη καρδιά) αλλά τον πήρε ξιστρά, θυμάμαι που τον έτσιουξε ! «Μη με σκοτώνεις!»- « Μη με σκοτώνεις!» .Υφερε γύρω , ύφερε γύρω ταβ του την έριξε πάνω από τ΄ αυτί στο κεφάλι ! [Με εντολή του Ταγματασφαλίτη –Τσολιά.(Οι Ταγματασφαλίτες) που ήσαν πολλοί και φοράγανε αυτή την κοντή μαντία , είχαν βγει γραμμή μαζί με τους Γερμανούς]….» *
*{Ο ανωτέρω φονευθείς από γερμανό με σφαίρα στο κεφάλι με εντολή ταγματασφαλίτη ήταν ο Θεοφάνης(Διοφάνης) Σούκουλης, ένας αθώος κτηνοτρόφος, από το χωριό Αγ. Ιωάννης Κορινθίας. Η γυναίκα του, Κων/να  περιγράφει σχετικά, όταν το πτώμα του περιμαζεύτηκε (μαζί με τα πτώματα άλλων δύο από το Αγ.Ιωάννη) από συγχωριανούς του και μεταφέρθηκε στο χωριό (ΤΡΑΓΙΚΟ!!!Η γυναίκα του ίσως να μην έμαθε ποτέ ότι, κύριος υπεύθυνος του φόνου ήταν ταγματασφαλίτης !) :
«Εγώ πήρα τον δικό μου άντρα. Τον ξεσκεπάσαμε απ΄ τις λιοπάνες και βρώμαγε σαν  ψόφιο σκυλί. Το κεφάλι του ήταν σπασμένο και τούχαν πεταχτεί τα μυαλά όλα όξω. Τον περιμαζέψαμε όσο μπορούσαμε. ………….. Και μουρχάτανε να γκρεμίσω όλο τον κόσμο, γιατί τον άντρα μου τον φάγανε τα παλιόσκυλα τσάμπα και βερεσέ. Τι τους έκανε τους πρόστυχους. Αυτός πέρα απ΄ τα γίδια δεν ήξερε πούθε του παν τα τέσσερα.»}

  Άλλη μια μικρή ιστορία από την οποία απορρέει το ποιόν και ο ρόλος των ταγματασφαλιστών:
Κατά την “παγανιά” Γερμανο-Ταγματασφαλιτών ,που εκδηλώθηκε από 19 Ιουλίου 1944 ,στα πεδινά χωριά του τότε Δήμου Κλεωνών και της “Βόχας” πολλοί κάτοικοι συνελήφθηκαν, λίγοι εκτελέστηκαν κατόπιν στου «Νέγρη» και οι περισσότεροι στάλθηκαν στην Γερμανία για καταναγκαστικά έργα. Ένας από τους όμηρους από το χωριό Κουταλά Κορινθίας, ο Παύλος Θ. Ηλιάδης-Αγρότης αναφέρει σε ημερολόγιο-απομνημονεύματα (βλ. ανάρτηση 075) για τους ταγματασφαλίτες κατά την εξέλιξη της επιχείρησης:
«..Εις τας εννέα η ώρα προέβησαν πάλαι εις ανάκρισην εις το κρατητήριον. Είδαμε να πηγαίνη ένας Έλληνας Γκεσταμπίτης κρατώντας ένα χονδρό ξύλο το οποίον είχε ενδιάμεσα στο κορμό διάφορα τσατάλια………………………………
…! Ένα γερό ξυλοκόπημα που έκλεγε και η πέτρα από τη φωνή και κλάμα του ξυλοκοπημένου και το κακό που έδερναν διάφοροι προδότες Έλληνες και οι Γερμανοί που ίσταντο και εξέταζαν  γελούσαν…»

 Άλλη μικρή ιστορία…! : Ο Ταγματασφαλίτης διοικητής του λόχου ταγματασφαλιτών στο Ναύπλιο λοχαγός Δημ. Μουστακόπουλος είχε «προαγάγει» τον εαυτό του σε φυσικό τιμωρό –εκτελεστή (εκτελώντας πισώπλατα ! ).
Το καλοκαίρι του 1944, συλλαμβάνεται ο σκληρός ΟΠΛΑτζής στην Αργολίδα, ο καπετάν Ρήγας (Ευάγγελος Τσιρίκος ή Τσέπης) και οδηγείται βάρβαρα από ταγματασφαλίτες στην Γκεστάπο Ναυπλίου και ενώ ήταν έτοιμος για κρέμασμα, λυντσαρίστηκε μερικώς από Χελιώτες, επεμβαίνοντας δε του Μουστακόπουλου ως:
{« Αφήστε τον για να τον κρεμάσουμε», φώναξε ο Μουστακόπουλος, αλλά δεν τον άκουγαν και χρειάστηκε να πυροβολήσει στον αέρα για να τους κάνει να σταματήσουν. Τότε τον άφησαν, και στεκόταν σε τρία μέτρα απόσταση. «Στάσου προσοχή». Του φώναξε ο Μουστακόπουλος, αλλά μόλις ο Ρήγας είδε το όπλο του γύρισε την πλάτη κι αυτός τον πυροβόλησε και τον σκότωσε. *(*Μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα που αναφέρεται στο βιβλίο “ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ”-Στέλιος Περράκης)}
Στην κοιλάδα Κρανιδίου ο λοχαγός Δ. Μουστακόπουλος εκτέλεσε κατά παρόμοιο  τρόπο τον νεαρό αντάρτη Δημ. Τσιρτσίκο, γράφει ο Βασίλης Λαδάς σχετικά, στο βιβλίο του «Οι αντάρτες της θάλασσας»-σελ126:
«…Μόλις τους έβαλαν στο καϊκι, ο Μουστακόπουλος έκανε νόημα στον Τσιρτσίκο να βγεί έξω και να τον ακολουθήσει. Το καϊκι ήταν αραγμένο στο μόλο που ήταν μπροστά στο καφενείο του Τούσσα. Εκεί έβαλαν τον Τσιρτσίκο να περπατά εμπρός και ανεβαίνοντας 50-60 μέτρα την ανηφόρα μέσα στο χωριό, έβγαλε το πιστόλι του, τον χτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού και τον σκότωσε…».
    Ο λοχαγός Δ. Μουστακόπουλος, τέλος Μαϊου 1944 , όταν έγινε η "παγανιά" των Γερμανο-ταγματασφαλιτών, ήταν παρών στο χωριό Λίμνες Άργους και διαβεβαίωνε, δίνοντας τον λόγο της στρατιωτικής του τιμής, τις γυναίκες και γέρους ,να ειδοποιήσουν τους άνδρες και τα παιδιά τους να γυρίσουν στο χωριό και δεν θα πάθουν τίποτα. Το αποτέλεσμα όμως του φοβερού μακελειού που επακολούθησε με 87 εκτελεσθέντων Λιμιατών, του ευτέλισε  τον λόγο της στρατιωτικής τιμής , την αξιοσύνη ως Έλληνα και την αξιοσύνη ως ανθρώπου!

Άλλη μικρή ιστορία! Ο ρόλος  των Ταγματασφαλιτών, ως «στρατολόγοι » του ΕΛΑΣ !
Από προσωπική συνέντευξη του ΕΛΑΣίτη ΚΛΥΝΑ ΣΠΥΡΟΥ τον Αύγουστο 2014:
{{Λέγομαι ΚΥΝΑΣ ΣΠΥΡΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ , γεννήθηκα το 1926.
Ήταν καλοκαίρι Ιούνιος του ΄44, μετά την «παγανιά» (σ.εμού: εννοεί την εκκαθαριστική επιχειρήσεις των Γερμανο-ταγματασφαλιτών στην ανατολική αργολιδο-Κορινθία που ξεκίνησε 21 Μαϊου 1944) είχα πάει πρωϊ για ξύλα ,έξω από το χωριό (σ.εμού: Ξυλοκέριζα χωριό κοντά στην Κόρινθο), κλαριά για το φούρνο και προσανάμματα για να μαγειρέματα, μ΄ ένα γαϊδούρι έξω από το χωριό εδώ…
Επιστρέφοντας εγώ με το γαϊδούρι φορτωμένο,… ζέστη πείνα, αδύνατος, ιδρώτας , έπεσα σε μπλόκο που είχαν κάνει οι Ξαμιλιώτες (σ.εμού: Εξαμίλια, χωριό κοντινό της Ξυλοκέριζας) ,  σε 10 δρόμους του χωριού.
 Μ΄έπιασε ο  «Κριστίλος» ο Αναργύρου Αθαν.…. «Γειάσου μπάρμπα –Θανάση» λέω! Αφού τον ήξερα τον γνώριζα, μεγάλος πάνω από 35 χρονών θα ΄τανε, εγώ ήμουνα 17-18 χρονών ….
«Μπαρμα –Θανάση;;» μου με λέει, «για έλα δώ , που είχες πάει;» …«Να δεν βλέπεις για ξύλα» του λέω… «Δεν είχες πάει για ξύλα, είχες πάει για τους αντάρτες» μου λέει… «Ποιούς αντάρτες;» λέω.
Εδώ στο χωριό ήσανε οι Γερμανοί 2 χρόνια σχεδόν.
«Ρε λα δώ ,που είχες πάει;» μου λέει, το γαϊδούρι έφευγε, εγώ μένα πουκαμισάκι … «Ρε που΄χες πάει; Μίλα γαμώ τον αντιχριστό σου» με βλαστήμησε… «Θα μιλήσεις;» μου λέει….
Είχανε τα όπλα ιταλικά κάτι αραβίδες μικρές έτσι! «Χραγκ» μου δίνει μία εδώ από πίσω  , πρώτη …. «θα μιλήσεις» μου λέει; Σφαλιάρες σπρωξίματα, με ρίχνει κάτω, βαρελάκι εγώ ,…είχανε κάτι αρβύλες ιταλικές με πρόκες από κάτω, εδώ λέω η «κακή αυτή στιγμή…»… «Μίλα ρε» και με κτύπαγε με τον κοντάκι του όπλου, ντοβ-ντοβ. Με μούρλανε στο ξύλο με το όπλο…. έβαλε την ξιφολόγχη … «Μίλα ρε» !
Εγώ έβαλα τα κλάματα, λέω πάει τώρα, θα με σκοτώσει , τελείωσε!... Εν το μεταξύ απέναντι ήτανε ο παπάς ο παπαθεμιστοκλής-Θεμιστοκλής Ρούκης  και έβλεπε την κίνηση που με βάραγε και επάνω που έβαλε την ξιφολόγχη να με καρφώσει, του λέει:
«Ρε Θανάση, τι κάνεις βρέ;»… σάστισε ο Θανάσης και του λέει αρβανίτικα «Ικρε ρε πριφτ» -«Άντε ρε παπά, έμπα μέσα», τον σημάδεψε και όπλισε…..
 «Άντε ρε πούστη , μπάσταρδο γαμώ την “πανακολασή” σου, μου γλύτωσες» μου λέει! Πήγα να φύγω εγώ , μου δίνει και μία στα πλευρά….!

Ο Πατέρας μου είχε πεθάνει ,… μετά το ξύλο πήγα στο χωριό της μάνας μου, το Σοφικό από το σόι Παπαδημητρίου, με τα πόδια καλοκαίρι , νηστικός , εκεί οι θιάδες μου με πλακώσανε με κρεμμύδια και…. 2 μέρες στο κρεβάτι ,να συνέλθω . Εκεί έγινα καλά….
Μετά 10 μέρες, ήρθανε και με βρήκανε εκεί 2-3 Ξυλλοκεριώτικα παιδιά συνομήλικα  για να βγούμε απάνου στο βουνό . Οι δύο γιατί ο ένας έμεινε , δεν ήρθε γιατί ήτανε η αδερφή του εκεί, και τον εσφάξανε(!) έξω από τα Ήρια κείθε, λεγότανε Κακούρης Δημήτριος, συνομήλικος. ( σ. εμού: ΚΑΚΟΥΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Μιχ. Αγρότης. Γεννήθηκε στην ξυλοκέριζα το 1922. Ήταν στην Πολιτοφυλακή Αργολίδος. Σκοτώθηκε σε μάχη με τους Γερμανούς στην Πρόνοια του Ναυπλίου, το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου 1944 !)
Απ΄εκεί  πήραμε χαρτί από το Φρουραρχείο Σοφικού,…Φρούραρχος μάλλον ήτανε ο Πέτρου ο “Ζέπουλης” που λέγαμε παρατσούκλι ( σ. εμού: Γεώργιος Πέτρου ή καπετάν Γεροδήμος, φρούραρχος Σοφικού ) γκρούπ με άλλα 15 άτομα και φύγαμε και πήγαμε επάνω (Στο βουνό) . Από δω ( το χωριό Ξυλοκέριζα) στο Γκρούπ, ήτανε και ο Γκέλης Νικόλαος και Νόσης Γεώργιος.
Μετά 3 μέρες πήγαμε στο χωριό Τάτσι-Εξοχή εκεί ήτανε ο Βαζαίος , μας εξετάσανε οι γιατροί και μα βάζουν στον 11 Λόχο του Ηλιόπουλου . Εκεί πέφτω μπροστά στο Γιατρό, Θείο μου  (σ.εμού. Κύνας  Γιάννης  -Γιατρός ανήκε στο ΕΑΜ , ήταν Υποδιευθυντής στο Νοσοκομείου Κορίνθου, μέχρι που αναγκάστηκε να βγεί στο αντάρτικο , διότι βοηθούσε τραυματίες αντάρτες.! Ήταν φίλος του Βαζαίου Εμ. και ο οποίος τον επικαλέστηκε για μάρτυρα το 1945, σε έγγραφο του , γιά την υπόθεση της σύλληψης του !) που είχε μόλις βγή και αυτός στο αντάρτικο και με πάει στο Βαζαίο ……..και κανόνισε και με πήρε μαζί στο νοσοκομείο της ΙΙΙ Μεραρχίας στην Δάφνη Καλαβρύτων ως νοσοκόμο………………………………!
(σ.εμού: Ο Κύνας Σπύρος έμεινε στον ΕΛΑΣ μέχρι τη απελευθέρωση και μετά γύρισε στο χωριό του Ξυλοκέριζα έχοντας γενικά, θετικές εντυπώσεις από την θητεία του ως νοσοκόμος στο αντάρτικο !) }}


30-05-2018
Αετίων Σωτήριος Ριζόγιαννης

Υ.Γ.(1) Οι διοικήσεις των Ταγμάτων Ασφαλείας θα έπρεπε να συνέτασσαν «Ημερολόγια πολέμου» , «Εκθέσεις επιχειρήσεων» και ονομαστικές καταστάσεις Αξιωματικών και οπλιτών κλπ. (Ψήγματα υπάρχουν στην ΥΣΑ-Υπηρεσία Στρατιωτικών Αρχείων.) Τ΄ ότι δεν το έκαναν ή εάν το έκαναν και μετά φρόντισαν να εξαφανιστούν τα στοιχεία, επιβεβαιώνεται και αυτών η ενοχή τους και προς αυτή, καθ΄αυτή την ιστορία!

Υ.Γ. (2) : «Ας όψονται οι κομμουνιστές που έκαμαν το κίνημα των Αθηνών (τα Δεκεμβριανά), διότι αυτοί ηρωποίησαν τους συνεργάτες των Γερμανών, τους ταγματασφαλίτες, οι οποίοι, ενώ θα έπρεπε να πάνε στο εκτελεστικό απόσπασμα διά την συνεργασία των με τους Γερμανούς, την εγλίτωσαν. Επολέμησαν στην Αθήνα κατά των κομμουνιστών. Στην πραγματικότητα όμως δεν επολέμησαν δια την Ελλάδα, αλλά διά να γλιτώσουν τα κεφάλια των, που δεν τα είχαν εξασφαλίσει να είναι στη θέση των διά τον απλούστατο λόγο επειδή, ως συνεργάτες των στρατών κατοχής , ήσαν δοσίλογοι»
(Ιωανν. Ζαχαρόπουλος -Μον. υπολοχαγός τότε, που είχε ενταχθεί στον ΕΛΑΣ/Πηγή: Βιβλίο: Εθνικιστική «αντίδραση» και Τάγματα Ασφαλείας-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ-2018 )

Υ.Γ. (3) :Την τραγωδία του εμφυλίου δεν θα την κατόρθωναν ποτέ, εάν δεν δίχαζαν το σώμα των φυλάκων(αξιωματικών) της πατρίδος μας , είτε με την προπαγάνδα, είτε με την διείσδυση στο σώμα αναξίων Ελλήνων, ήτε κυρίως με αίμα!
Κατωτέρω μια χαρακτηριστική πράγματι εμφυλιακή τραγικότατη ιστορία: 
[[Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του λοχαγού πεζ. Γρηγόρη Δροσόπουλου και του μαθητή γυμνασίου Σταύρου Δροσόπουλο (17 ετών) αδερφών του εκτελεσμένου από ΕΛΑΣ στις 22 Σεπτεμβρίου 1943 υπολοχαγού πεζ, Χρ, Δροσόπουλου. Τα δύο αυτά αδέλφια (καθώς και και πέν΄ έξι ακόμη συγχωριανοί τους) σύμφωνα με μαρτυρία στον συγγραφέα του Ηλία Δροσόπουλου του Δημ. γεννηθέντος το 1935, ανιψιού από αδερφό των παραπάνω, κατετάγησαν εθελοντικώς από τους πρώτους. Συγκεκριμένα, ο λοχαγός Γρηγ. Δροσόπουλος έφυγε από την Πάτρα περί τις αρχές Νοεμβρίου 1943 και ανέβηκε στην Αθήνα, όπου εντάχτηκε στα Τάγματα Ασφαλείας. Στις 16 Φεβρουαρίου 1944 όμως, αφού εν τω μεταξύ αρνήθηκε να ακολουθήσει τον λόχον του που μεταστάθμευσε στην Πάτρα αυτοκτόνησε.. Η αυτοκτονία του, κατά τον ανιψιό του Ηλία Δροσόπουλο, οφείλεται σε έντονη ψυχολογική πίεση όταν διατάχθηκε να μεταβεί με τον λόχο του στο στην Πάτρα. Αν κατέβαινε στην αχαϊκή πρωτεύουσα, το πιθανότερο ήταν να ξέφευγε του εαυτού του («καθότι ήταν πολύ σκληρός, αλλά δίκαιος») και να «τιμωρούσε» ακόμη και κοντινούς του συγγενείς τους οποίους θεωρούσε υπεύθυνους για την εκτέλεση του αδερφού του, ή όλους που δεν είχαν κάνει τίποτα για να σωθεί πιθανόν ο αδερφός του, όπως π.χ. ο ελασίτης γαμπρός του απ΄αδερφή Παπαχριστόπουλος, από τον Άγιο Βασίλειο Πατρών. Όσο για τον νεαρό Σταύρο Δροσόπουλο, εύζωνα σε Τάγμα Ασφαλείας των Πατρών, κατά τη θητεία του εξελίχθηκε σε σφοδρό πολέμιο κάθε εαμίτη-κομμουνιστή συμπατριώτη του.]] (Πηγή: Βιβλίο: Εθνικιστική «αντίδραση» και Τάγματα Ασφαλείας-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΣ-2018
  

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ: http://rozosotiris.blogspot.com/2018/05/blog-post.html