Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΚΑΤ΄ ΟΥΣΙΑΝ ΕΘΝΟΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΔΗΓΩΝ ΕΞ-ΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΜΑΣ! (Παντώς χρώματος και αμφίου)

          



"Η Ψαροπούλα"
(Από την έρημο του Ελ Αλαμέιν στα κατσά-βραχα του Στεφανίου)


Από τα Απομνημονεύματα Αναστασίου Ε. Ριζόγιαννη
          Εδώ θα περιγράψω μερικά για το αυτοκινητό μου* το οποίον το πήρα το 1951 και εξακολουθώ να το έχω ακόμα είναι εις τα χέργια μου 32 χρόνια και το διατηρώ ακόμα .Έχω δε και περιπέτιες με αυτό .Το 1961 μετέφερνα βανβακόσπορο από τη Λειβαδιά και καθοδόν εις την τοποθεσία Γκάζα ,εκόπικαν τα φρένα και τουμπάρισα ,αλλά ευτυχώς δεν έπαθα εγώ τίποτα και το αυτοκίνητο μικροζιμιές .Και μετά από αυτό το ντουμπάρισμα ,κάποτε επίγενα εις Άργος και εις την τοποθεσία Μπούφο-Βράχος της Κλησούρας μας εκόπει το μπροστινό ακραξόνιον ,πλησίον του γκρεμού και η ρόδα η μπροστινή επήγε εκατό μέτρα εις το ρέμα ,αλλά εγώ μόλις αντελίφθικα τον κρότον φρενάρω και δεν πέσαμε εις τον γκρεμόν ,επίσης μιάν άλλην φοράν εδώ εις το χωργιόν εκόπη το μπροστινό μπαλάκι και το αυτοκίνητο εβρέθει κρεμασμένο εις του Πούλου το σπίτι ,αλλά εγώ μόλις βλέπω το τιμόνι να περιστρέφετε τρελά ,ετότε λοιπόν εγώ αισθάνομαι την βλάβην και φρενάρω και κρεμασμένος εις του Πούλου το σπίτι βρέθηκα.
         Μετά από αυτά έχω και άλλα συμβάντα να περιγράψω ,ο δημόσιος δρόμος είχε γίνει μέχρι το Αγιονόρι το 1936 άρχισε από την Κλένια και σταμάτησε εις το Αγιονόρι και από εκεί ερχόμαστε τόπο τόπο και εγώ όταν επήρα το αυτοκίνητο ,ο δρόμος ήταν μέχρι το Αγιονόρι ,σκέψου λοιπόν το τι είχα τραβήξει κατά τον χειμώνα όπου ερχόμουνα από το Αγιονόρι εις το Στεφάνι ,όπου είχε λάσπες ο δρόμος ,πολλές φορές είχα ξενικτύσει εις τον δρόμον από τις λάσπες και με χιόνια .Και μετά έγινε ο δρόμος Αγιονόρι – Στεφάνι. Και άλλη μια φορά από το πολύ χιόνι έμινα εις το Φρανζί , από το πολύ χιόνι όπου δεν  μπορούσα να προχωρίσω.

     *(Ανάρτηση 019) Φορτωνόταν με πολλούς σαν τσαμπιά στη καρότσα του φορτηγού ''Ψαροπούλα"  (Το φορτηγό που έπεξε το ρόλο "Ταχί" στα μεταβατικά λίθινα χρόνια "ξεγεννώντας" -βοηθώντας να γεννήσουν στο ωραίο περί 40 Σταφανιωτισών)    και πήγαινε στο θέατρο της Επιδαύρου. Όταν δε έβλεπε τις "'Ορνιθες του Αριστοφάνη" 'ελεγε σπουδαιοφανώς"Τρίχες έργο" .